DE UITVINDING DER SCHRIJFTELEGRA.AF VAN SAMUEL MORSE. 79 
hechten. Het eischte opnieuw groote inspanning van den uitvinder, 
ook de leden van deze vergadering warm te maken voor zijn plannen. 
Den geheelen winter 1842—1843 had hij daaraan besteed, doch zoo 
het scheen te vergeefs, want de Senaatszitting naderde haar einde 
en nog was het wetsontwerp betreffende den aanleg der bewuste 
telegraaflijn niet behandeld. 
Morse werd bijna wanhopend. In de eerste dagen van Maart 1843 
had hij in zijn hotel te Washington een gesprek met den hotelier, wien 
hij mededeelde den volgenden dag te moeten vertrekken, daar hij 
onmogelijk een langer verblijf aldaar kon bekostigen. Een jonge dame, 
die toevallig de zaal doorging, waar dit gesprek gevoerd werd, ge- 
troffen door de moedeloosheid, die op Morse’s gezicht te lezen stond, 
wendde zich onverwachts tot hem met de woorden: 
Houd maar goeden moed, mijnheer, ik zal u helpen 1 
— U? 
— Ja, ik. Ik ben miss Ellswoeth, dochter van den directeur van 
het bureau van octrooien. 
— Zool Uw vader ken ik. 
— Dan zal u ook wel weten, dat er veel Senaatsleden bij ons aan 
huis komen? 
— En wat zou dat? 
— Wel ik zal zorgen hen te spreken, en ik zal hun zeggen: 
Houdt des noods dag en nacht zitting, maar gaat niet uiteen, voordat 
gij den heer Morse de 30.000 dollar hebt toegestaan, waardoor het 
land met een uitvinding zal worden begiftigd, die na^-st die van 
Fulton een eeréplaats zal innemen. 
— Ik dank u zeer, juffrouw, maar ik vrees, dat al uw moeite 
vruchteloos zal zijn. 
— Ontmoedig mij niet, en beloof mij Washington niet te verlaten 
vóór overmorgen. U weet wel, wat een vrouw wil.... dat moeten 
de Senaatsleden ook willen. 
— Goed, ik zal blijven. 
Miss Ellsworth ging daarop de Senaatsleden bewerken en ver- 
kreeg vooreerst de voldoening, dat besloten werd de zitting één dag 
te verlengen, ten einde Morse’s verzoek om subsidie nog te kunnen 
behandelen. En daarna, op 3 Maart 1843, om vier uur na midder- 
nacht, slechts enkele oogenblikken vóór de zitting van den Senaat werd 
gesloten, viel het besluit, waarbij de 30.000 dollar werd toegestaan. 
))De leden waren wel wat dommelig,(( zoo verhaalde Miss Ellsworth 
zelf haar overwinning, »maar ik was op de tribune en herinnerde 
hun de mij gedane belofte met zulke blikken, dat geen hunner het 
