SOORTEN EN BASTAARDEN. 
83 
voor betrekkelijk korten tijd een bastaard van tv^^ee soorten van 
Anemonen {A. magellanica x A. sylvestris) gemaakt, die uit zaad geheel 
constant is en zoo goed vruchtbaar, dat men hem, als men de af- 
komst niet kende, voor een gewone soort zou houden. 
Somwijlen hoort men de meening verdedigen, dat soorten door 
kruising ontstaan. Linnaeus stelde zich voor, dat in elk geslacht enkele 
soorten geschapen waren en dat de overige door kruising van deze 
ontstaan waren. Hij kwam hiertoe, toen het aantal bekende planten- 
soorten zoo snel ging toenemen, dat een afzonderlijke schepping voor 
alle hem meer en meer onwaarschijnlijk voorkwam. In zeer be- 
perkten om vang is die laatste opvatting waarschijnlijk juist, maar 
tot nu toe heeft men zich weinig moeite gegeven om het gebied van 
haar geldigheid te bepalen. 
Een eigenaardig voorbeeld vormen de granen, waar elke soort in 
een betrekkelijk klein aantal kenmerken variëert, maar waar de 
tallooze combinatiën dier afwijkingen het aantal constante elementaire 
vormen tot in de duizenden opvoeren. 
Door het voorkomen van zulke bastaarden in het wild, en nog veel 
meer doordat men altijd met die mogelijkheid rekenschap moet 
houden, wordt de studie onzer wilde gewassen dikwijls in hooge 
mate bemoeielijkt. Men ziet verschijnselen die men niet verklaren 
kan en heelt noch den tijd, noch de werkkracht om langs proef- 
ondervindelijken weg de verklaring te beproeven. Een zeer fraai 
voorbeeld daarvfin levert Lamarck’s Oeywthera, een goede scherp van 
anderen onderscheiden soort, die echter gemakkelijk 'bastaarden met 
de gewone Teunisbloem maakt en daardoor menigwerf gevaar loopt 
van miskend te worden. 
Het zij mij vergund, dit geval hier met de noodige uitvoerigheid 
te schetsen. 
Nadat Lamarck voor ongeveer een eeuw zijne soort beschreven 
had, schijnt zij in Euiopa geheel verdwenen te zijn. Eerst omstreeks 
het midden der vorige eeuw werd zij door een Engelschen kweeker 
weer uit Texas ingevoerd, en sedert heeft zij zich snel verspreid en 
is ook hier en daar verwilderd. In het begin werd zij door ver- 
zamelaars nog al eens met de gewone Teunis-bloem iOenothera biennis) 
verward ; maar nu in den laatsten tijd de belangstelling in haar zoo 
groot geworden is, worden talrijke vrij oude vindplaatsen bekend. 
Zij schijnt aan duinen en kuststreken de voorkeur te geven en wordt 
thans b.v. in Engeland op allerlei plaatsen langs de kust aangetroffen. 
Hoe zij er komt weet men niet, vooral ook omdat die aankomst 
dikwijls twintig en meer jaren geleden is. Charles Bailey heeft 
