ONZE DERDE EXCURSIE. 
DOOR 
J. DAALDER Dz. 
De zomer heeft maar enkele mooie dagen gegeven en de herfst 
is er. eer we er aan denken. Nóg korten tijd en de hoornen zullen 
ons weder het najaarsbruin vertoonen, dat wel schoon is door zijne 
verschillende tinten, maar dat zeer spoedig vergaat, somtijds in een 
enkelen dag of nacht, wanneer de stormwind zich verheft, zoodat de 
bladeren naar alle richtingen worden verspreid. 
Doch die tijd, welke evenwel ook zijn genoegens biedt, is nog niet 
gekomen en daarom zullen we van den zomer genieten, zoolang het 
mogelijk is. We gaan weer het veld in, langs kreupelboschjes, heide- 
velden en plassen met riet begroeid. 
We hooren niet meer die vroolijke tonen, waarvan we in het voor- 
jaar zoo volop genoten. Vele vogels zwijgen reeds en maken zich 
langzamerhand gereed, den verren tocht naar het warmere zuiden te 
ondernemen. De Spotvogel is al heengegaan en vogels, die zich hier 
in den zomer niet laten zien, zijn wedergekeerd, om eenigen tijd te 
rusten en 'straks, als koude en guurheid hier haar intrede doen, verder 
te gaan. Zie maar, daar bij dat plasje, waar verschillende strand loo- 
pertjes voedsel zoeken. Zij hebben hunne broedplaatsen bij of in de 
poolstreken en vertoeven er niet langer dan hoog noodigis. Er zijner 
bij met zwarte veertjes op borst en buik; dat zijn oude exemplaren. 
De andere, met grijswitte onderdeelen, zijn jongen of vogels, die 
reeds hun zomerpakje hebben verwisseld voor het najaarskleed. 
Wanneer we ons hier even verschuilen, zullen we een vroolijke 
vogelfamilie kunnen waarnemen. Zie, daar komt ze aan en neemt 
