ONZE DERDE EXCURSIE. 
89 
plaats op de dwarstakken van dien elzeboorn. Blijde tateren en snate- 
ren de zes vogels en dartel wippen ze van tak op tak. Twee zijn er 
bij met prachtige lange staarten en keurige witte en zwarte vederen, 
en dat zwart vertoont schitterend goudgroen en blauw. Ook zijn 
deze twee grooter dan de overige vier. Stellig hebben we hier bijeen 
twee oude eksters en vier jongen, die nog door hunne ouders bewaakt 
worden. Misschien zijn deze jongen wel uitgebroed in het nest, dat 
zich daar in dien meidoorn bevindt. Zulke eksters weten goed te zor- 
gen voor hare eieren en jongen. Over het nest wordt een kap ge- 
maakt van braam- en doorntakken. zoodat geen roofvogel er bij kan 
komen en ook de jongen er niet zonder schrammen en kleerscheu- 
ren afkomen, wanneer het broedsel begeerd wordt. Een zijdelingsch 
vlieggat is niet zoo gemakkelijk te ontdekken, ofschoon de eksters 
deze ligging uitstekend weten. 
Het eksterwijfje legt gewoonlijk 6 of 7 eieren, die zoo groot zijn 
als de eieren van spreeuwen, doch ze zijn . 'niet zoo puntig, en 
mooi grijsbruin gemarmerd. Wanneer men zoo de dieren beziet, valt 
de grootte van de eieren niet mee. Toch is het eksterlichaam niet 
veel grooter dan dat van een spreeuw, maar het dier maakt veel ver- 
tooning door den langen en breeden waaierstaart. 
Nu heeft de familie ons gezien en met snelle, onregelmatige vleugel- 
slagen vliegt ze heen, om hare dievenstreken voort te zetten. Want 
werkelijk kan van de ekster, hoe mooi ze er ook uitziet, niet veel 
goeds gezegd worden. 
't Is een sluwe roover, die menig jong vogeltje om hals brengt en 
zelfs wel kuikens van kippen en van tamme eenden verscheurt. Van- 
daar dan ook, dat de boer den eksters geen goed hart toedraagt en 
ze wel eens door het ^moordend lood« van zijn erf verwijdert. Ge- 
makkelijk zijn de eksters evenwel niet te bemachtigen, want de Pica 
pica. zooals de booswicht wetenschappelijk wordt geheeten, is bijzon- 
der schuw, alsof zij weet, dat haar zondenregister groot is. Want niet 
alleen worden jonge vogels vermoord, maar ook vele eieren zijn haar 
welkom en daarvoor durft zij wel eens in het hoenderhok van den 
boer te sluipen, terwijl de andere familieleden dan wacht houden en 
waarschuwende teekens geven, zoodra er onraad daagt, ’t Is w^el 
jammer, dat deze mooie vogels zulke sluwe rakkers zijn. Toch kan 
er ook nog wel wat goeds van hen gezegd worden, zoodat men ze geen 
al te boos hart behoeft toe te dragen. Als de jongen van de eksters 
nog klein zijn, worden ze gevoed met allerhande insecten, en ook 
worden later dikwijls muizen verorberd, welke handelingen weder 
in het belang zijn van den landman. 
