ONZE DERDE EXCURSIE. 
93 
eieren te leggen. Eerst in het volgend voorjaar komen daaruit lar- 
ven te voorschijn, die reeds, met uitzondering van de vleugels, dade- 
lijk op het volkomen insect gelijken. Eerst als ze drie vervel] ingen 
doorleefd hebben worden het nimfen en krijgen ze een begin van 
vleugels. Met de vijfde vervelling, die in het midden van den zomer 
plaats heeft, zijn de vleugels geheel ontwikkeld en dan is het dier 
volwassen. Dan maken de wrattenbijters het sjilpende geluid, dat 
men overal in de weiden kan hooren en dat zij voortbrengen door 
de bovenvleugels tegen elkander te wrijven. Dit geluid komt overeen 
met dat van de krekels, die bij de bakkers op en in den oven 
wonen. 
Is dat niet een vogelnest, daar op dien horizontalen boomtak, of is 
het een heksenbezem, zooals men dien dikwijls aan verschillende hoo- 
rnen kan vinden .'^ Het is een nest van de Woudduif, (Columba pa- 
lustris), kenbaar aan hare sierlijke bruin- en blauwgrijze vederen, 
die aan den hals en op de vleugels wit vertoonen. Fraai metaalglan- 
zig zijn de nekveeren, terwijl de krop purperkleurig is. 
Het nest is van losse takjes gemaakt, zoodat men de gladde, witte 
eieren er doorheen kan zien. Zie, er liggen er twee in, wat nog een 
vol legsel is. ’t Is nu al zoo laat in] den zomer, en toch nog eieren ? 
Ja, maar misschien hebben deze vogels al tweemaal twee jongen groot 
gebracht in dit jaar. Ze houden niet van een groote huishouding op- 
eens, maar daarom hebben ze dan ook meermalen per jaar kinderen, 
evenals men dit bij de tamme duiven vindt, die hierdoor toch een 
groote nakomelingschap krijgen. 
We zullen hiermede onze excursie besluiten en van den zomer af- 
scheid nemen. De zomer van 1907 heeft ons in menig opzicht teleur- 
gesteld door zijne vele winderige en gure dagen; maar toch zijn wij 
hem nog in menig opzicht dankbaar voor veel goeds, dat hij schonk. 
Bovendien ontdekt de waarnemer dikwijls bij dergelijke afwijkingen 
zaken, die hij niet zou zien, wanneer elk getijde precies onder de- 
zelfde omstandigheden en voorwaarden voorbijging. En ook die af- 
wisseling heeft hare eigenaardige bekoringen. 
Onze vierde excursie hopen we te houden in den laten herfst of in 
het begin van den winter, ’t Zal ons blijken, dat de natuur ook dan 
niet arm en doodsch is, maar nog veel geeft te aanschouwen en te 
ontdekken. 
