DE LAflDBOÜWBEWEGLNG IN ZWEDEN, 
DOOR 
HUGO DE VRIES. 
I. DE VOORSPELLING VAN CROOKES. 
Omstreeks tien jareii geleden voorspelde de beroemde Engelsche 
natuurkundige William Crookes, dat de tarwe-productie op deze 
wereld geen dertig jaren lang meer voldoende kon blijven voor de 
toenemende |behoeften der menschheid. In zijn openingsrede, als 
voorzitter van de British Association in 1898 gehouden, zette hij de 
gronden voor deze meening uitvoerig uiteen. De opbrengst der tarwe- 
akkers blijft niet in verhouding tot de tarwe-etende volkeren ; het 
aantal tarwe-etende menschen neemt jaarlijks met ruim zes millioen 
toe. In de laatste 25 jaren was het verbruik van tarwe ongeveer 
met de helft vermeerderd. Toen zond Amerika nog tarwe naar 
Europa, maar haar bevolking groeit zoo snel aan, dat deze bron 
vroeg of laat noodzakelijk moet ophouden te vloeien. Ook in andere 
landen wijzen de feiten op een verandering der bestaande verhou- 
dingen, ten nadeele der productie. 
Het eerste, rechtstreeksche gevolg van deze wanverhoudingen is 
natuurlijk een stijgen van den prijs der tarwe. De economische toe- 
standen werken in dezelfde richting mede en het brood wordt 
duurder. Wat moet er gebeuren, vroeg Crookes, om dit dreigend 
gevaar te voorkomen? Om een antwoord te vinden trachtte hij door 
te dringen tot in de eigenlijke oorzaken van het verschijnsel en hij 
kwam tot de slotsom, dat deze in hoofdzaak gezocht moeten worden 
in den scheikundigen aard van de bestanddeelen van tarwemeel. 
