DE LANDBOUWBEWEGING IN ZWEDEN. 
10l> 
Gelijkmatige kiemkracht is dus een voorwaarde, waarvan het 
succes in de hoogste mate afhangt. Door vermenging kan die in de 
practijk nooit volledig bereikt worden. Zuivere soorten zijn ook hier 
wat men noodig heeft. Niet de moeilijke controle der eigenschappen 
bij de levering, maar de garantie van de zuiverheid der cultuur, 
d. i. dus van het daarvoor gebruikte zaaizaad, kan tot het beoogde 
doel leiden. 
Deze en andere ervaringen en beschouwingen leiden er toe, om 
aan zuivere rassen van granen de voorkeur te geven boven de ge- 
wone variëteiten. Men noemt de eerste gewoonlijk veredelde of ver- 
beterde soorten, terwijl men de laatste met den naam van land- 
granen pleegt aan te duiden. 
Maar omtrent het wezen van het proces, dat men veredelen of 
verbeteren noemt, heeft men in het algemeen geen heldere en vol- 
doend juiste begrippen. De oorzaak daarvan is, dat men niet ge- 
noegzaam bekend is met de wijze, waarop de granen variëeren. 
Overal ziet men verschillen, nu eens grootere en dan weer kleinere, 
maar wat hunne beteekenis voor de waarde van het ras is weet 
men meestal niet. 
Bij het veredelen van cultuurplanten kan men van twee tegen- 
overgestelde gezichtspunten uitgaan. Of wel, men zuivert een cultuur 
door vóór den oogst alle zieke, gebrekkige, of in welk opzicht ook 
minderwaardige exemplaren te verwijderen en zijn zaaizaad alleen 
van de overblijvende, goed geoordeelde planten te verzamelen. Of 
wel, men zoekt in een cultuur de beste exemplaren in gering aantal 
uit en gebruikt alleen hun zaad om in het volgend jaar van te 
zaaien. De practijk van het veredelen ligt gewoonlijk tusschen deze 
beide uitersten, terwijl al naar gelang der omstandigheden nu eens 
het eene, dan weer het andere beginsel den doorslag geeft. 
Het best bekende voorbeeld van het veredelen van cultuurplanten 
leveren de suikerbieten. Zij worden in hoofd zaak beoordeeld naar 
hun gehalte aan suiker, dat voor elke biet afzonderlijk bepaald wordt. 
Door een stelselmatige keuze heeft men het gemiddelde gehalte 
allengs kunnen verhoogen en daarmede de opbrengst aan suiker per 
hectare natuurlijk belangrijk doen toenemen. De cijfers van dat ge- 
halte hangen van grond en klimaat af; op de droge gronden en 
onder het heerlijke klimaat van Californië oogst men bieten met 
meer dan 20 pCt. suiker, terwijl bij ons het gehalte altijd veel lager 
blijft. Toch heeft men het in den loop der jaren van 12 pCt. tot 
14 en 15 pCt. kunnen verbeteren en bereikt men, o .a. in Frankrijk, 
somwijlen regelmatig 17 pCt. 
