DE LANDBOUWBEWEGING IN ZWEDEN. 
103 
Maar aan de eene zijde zijn deze langzame verbeteringen het 
resultaat van ruim een halve eeuw volhardend zoeken in ééne be- 
paalde richting, en aan de andere hangt, geschiedkundig gesproken, 
de uitkomst toch nog steeds in hoofdzaak af van de allereerste 
keuze. De verandering van voederbieten in suikerbieten is het werk 
van Louis de Vilmorin ; hij heeft op zijn akkers de planten uitge- 
zócht, die den aanvang van het ras moesten vormen, maar omtrent 
de ervaring die hem daarbij geleid heeft, heeft hij niets te boek ge- 
steld. Hoe groot het aandeel van die eerste keuze, vergeleken bij de 
latere selectie, aan het tegenwoordige schitterende succes is, weet 
men dus niet. 
Gelijke moeilijkheden bestaan er ten opzichte van de veredeling 
der granen. Ik stel mij voor, daarop later terug te komen. Zeer 
dikwijls is uit de beschrijving van het gevolgde proces niet goed 
meer na te gaan, in welke mate de beide aangegeven beginselen 
gevolgd zijn. Meestal zelfs ontbreken de beschrijvingen ten eenen- 
male, natuurlijk omdat de kweekers niet het uitwerken der methode, 
maar alleen het winnen van een verbeterd ras als doel hadden. 
Over het algemeen meende men echter, dat men door een ge- 
durende vele jaren in een bepaalde richting herhaalde keuze zijn 
doel kon bereiken . Deze meening is door den beroemden hoogleeraar 
in de landbouwkunde, Julius Kühn, op de volgende wijze in een 
voorschrift samengevat. Hij zeide : Om het ras te veredelen moet 
men zich een ideaal maken van wat men bereiken wil en telken 
jare alle exemplaren vernietigen, die van dat ideaal afwijken, om 
slechts diegene te behouden, die er toe naderen. Op deze wijze zal 
men, in den loop der jaren, wel niet het gestelde ideaal bereiken, 
maar toch een variëteit tot stand brengen, die de oorspronkelijke 
verre overtreft. Tal van kweekers, vooral in Duitschland, hebben dit 
voorschrift van Kühn gevolgd, en de uitkomst is, dat men wel eens 
slaagt, maar meestal niet. 
In Zweden volgde men aanvankelijk dit voorschrift ook, en met 
even zeldzaam gevolg. Maar omstreeks 15 jaar geleden heeft men er 
mede gebroken en een nieuw beginsel ingevoerd, dat in de practijk 
gebleken is geheel vertrouwbaar te zijn en met zekerheid tot de 
gewenschte uitkomsten te leiden. 
Dit beginsel wensch ik in het vervolg van dit opstel uiteen te 
zetten. Vooraf zal ik echter een beschrijving geven van het proef- 
station, waarop het ontdekt is, Svalöf, en wel naar aanleiding van 
een bezoek, dat ik daar in Juli van dit jaar (1907) gebracht heb. 
{Wordt vervolgd). 
