106 VERVALSCHING VAN VOEDINGSMIDDELEN IN NEDERLAND. 
Laat ik, ten aanzien van het eerste punt, eenige ervaringen mede- 
deelen, welke ik kan documenteeren door het over leggen van monsters 
voedingsmiddelen, te Rotterdam in den (klein)handel aangetroffen. 
Meel en grutten belmoren onder de huidige omstandigheden niet 
tot de meest vervalschte voedingsmiddelen. Wel komen zij veel in 
bedorven toestand voor: zuur of verontreinigd met insecten, soms 
met schimmel- óf brandsporen (moederkoorn in roggemeel) óf met 
resten van onkruidzadén, welke door doelmatige behandeling óf van 
te voren uitgesloten, óf verwijderd hadden moeten worden. Vooral 
het voor brood bestemde meel (tarwebloem, roggemeel) is soms ge- 
bleken in zóódanigen ondeugdelijken toestand te verkeeren, dat zonder 
eenige »krachtige(( stoffen (aluin, koper- of zinkverbindingen) te baat 
te nemen, het meel niet is te verwerken tot een brood, dat er nor- 
maal uitziet. De toevoeging dezer stoffen heeft het dubbele nadeel 
eenerzijds het gebruik van bedorven meel mogelijk te maken, ander- 
zijds aan het brood schadelijke (min of meer giftige) eigenschappen 
te geven. 
Vóór eenige jaren was de invoer van aluinhoudende bloem uit 
A.merika niet ongewoon ; tegenwoordig schijnt dit niet zoo gebruikelijk; 
maar bij gunstige conjunctuur zal dit misbruik wol woer worden 
waargenomen. 
Zóó gebruikelijk is de vervalsching van boekweitmeel, dat het on- 
ver valschte product bijna niet meer is te krijgen en de aflevering 
van vervalscht meel tot de handelsusancen schijnt te behooren. Het 
meest gebruikte vervalschingsmiddel is rijstmeel, natuurlijk van rijst- 
^ afval gemaakt; door de toevoeging wordt het meel witter, maar 
verliest aan voedingswaarde door geringer eiwit- (en vet-)gehalte. 
Voorts heb ik ook herhaaldelijk opgemerkt vervalschingen met maïs- 
en met aardappelmeel, waarvan dezelfde nadeelen nog in hoogere 
mate het gevolg zijn. In de z.g. »boekweit-grutten(( vindt men naast 
maïs- vooral ook gerstegrutten : en dat deze vermenging op groote 
schaal plaats vindt blijkt wel uit de aanwozigheid in den handel van 
een soort natuurlijk minderwaardige gerstegrutten, welke meer in 
het bijzonder voor deze vervalsching worden verkocht. 
Zeldzamer, maar toch niet geheel ontbrekend, zijn vervalschingen 
met minerale bestanddeelen ; zoo kan ik een monster overleggen van 
een vervalschingsmiddel van dezen aard, dat onder den naam van 
5)devapura(( verkocht werd, uit gemalen gips bleek te bestaan en 
bestemd was voor een meelhandelaar, die het uit het buitenland in 
waggonladingen aanvoerde. Den dag, nadat een voorloopige bemonste- 
ring had plaats gevonden, brandde door een ongelukkig toeval fabriek en 
