114 VERVALSCHING VAN VOEDINGSMIDDELEN IN NEDERLAND. 
Kan en moet een melkboer niet al die maatregelen nemen welke 
in zijn macht staan om zich goede melk te verschallen ? en be- 
hoort daartoe niet, dat hij zich op de hoogte stelt van de hoedanig- 
heid der hem geleverde melk, voor zoover dit met eenvoudige hulp- 
middelen te doen is? Kan een kruidenier of een bakker, bij de ontvangst 
zijner waren of grondstolfen, niet toezien op de hoedanigheid van het 
hem geleverde ? Moet men van beiden niet eischen, dat zij in het bezit 
zijn van die eenvoudige vakkennis, welke hen in staat stelt abnormale 
eigenschappen te herkennen, ook zonder dat zij de oorzaak daarvan kun- 
nen aanwijzen? Zij moeten meer algemeen worden doordrongen van 
de waarheid, dat men niet alleen schuldig kan zijn door zelf kwaad 
te plegen, maar ook door na te laten wat ten goede mag worden 
gevorderd. 
Zoo gaat langs dezen weg de nalatigheid licht over in kwade trouw. 
Willens en wetens nalatig te zijn is een element voor kwade trouw, 
zooals die bijv. kan voorkomen bij de verwerking van ondeugdelijke 
voedingsmiddelen, wetende dat zij ondeugdelijk zijn: bijv. het bakken 
van brood uit zichtbaar bedorven meel. 
Gewoonlijk moet dit verwerken op bijzondere wijze geschieden om 
toch een product van uiierlijk normale eigenschappen te geven : in 
het aangehaalde voorbeeld bijv. wordt dikwijls de toevoeging van 
aluin en dergelijke stoffen vereischt, waardoor soms aan de schade- 
lijke eigenschappen, van de grondstof afkomstig, andere, afkomstig van 
de hulpmiddelen, worden gevoegd. 
De kwade trouw is evident bij de opzettelijke vermenging van 
minderwaardige voedingsmiddelen, d.i. dus bij waf in art. 330 van 
de Strafwet onder het begrip van vervalsching verstaan wordt; voorts 
bij de onttrekking van eenig wezenlijk bestanddeel aan het voedings- 
middel : eene bewerking, welke zonderlingerwijze in de strafwet niet 
wordt genoemd. Voegt men bijv. bij volle melk afgeroomde en ver- 
koopt men dan het product als (onvervalschte) melk, dan is men zonder 
twijfel schuldig aan vervalsching van een drinkwaar, en als zoodanig 
schuldig aan het misdrijf, bedoeld in art. 330 der Strafwet. Indien 
men echter melk van geheel gelijke voedingswaarde met het product 
dezer vermenging, maar verkregen door melk af te roomen, ver- 
koopt als volle melk, blijft men ongestraft. Ja, nog erger, indien 
men alle room wegneemt en derhalve volledig afgeroomde melk voor 
volle melk verkoopt, dan kan de rechter, naar het schijnt, den 
knoeier niet achterhalen, omdat het art. 329 der Strafwet in dezen 
zin wordt uitgelegd, dat alleen dan bedrog in den aard der koop- 
waar wordt gepleegd, indien men in plaats van een bepaald aangewezen 
