140 
HET EXPERIMENT IN DIENST DER MORPHOLOGIE. 
plaats, hetzij van hetzelfde, hetzij van een ander embryo, terwijl men 
na heeling van de wond nagaat wat er uit het overgeplante stuk 
wordt. Het zou toch eenerzijds kunnen zijn, dat het overgeplante 
deel zich aanpast aan zijn nieuwe omgeving, zoodat er later aan het 
embryo niets buitengewoons te bespeuren valt, ot anderzijds zou het 
zich kunnen ontwikkelen tot die organen, die het op zijne oorspron- 
kelijke plaats ook zou voortbrengen. Naar de terminologie van Roux 
is het, met andere woorden, de vraag, of er op zal treden een 
)) afhankelijke differentieer ingcc of een ))zelfdifferentiëeringc(. Op deze 
wijze is het mogelijk de kiem van een dier in afzonderlijke districten 
te splitsen en deze ieder voor zich op een ander dier, evenals een 
zaadkorrel op een voedingsbodem op te kweeken en na te gaan, 
wat er uit wordt. Door toepassing van deze methode zijn nu reeds 
verschillende belangrijke resultaten verkregen. Een enkel concreet 
geval zij mij vergund ff als voorbeeld mede te deelen. Een zeer 
belangrijk, maar niet minder moeilijk probleem is de vraag naar 
het ontstaan der periphere zenuwen. Twee opvattingen staan hier 
tegenover elkaar, die bovendien ieder nog weer op verschillende 
wijzen zich de zaak voorstellen. De hoofdzaak evenwel is, dat volgens 
de eene opvatting de samenhang van het eindorgaan, hetzij spier 
of zintuig, met het centrale zenuwstelsel eerst betrekkelijk laat tot 
stand komt, doordat van het centrale zenuwstelsel uit, de zenuwvezels 
naar de reeds aanwezige eindorganen toegroeien. Daar tegenover 
staat de andere opvatting, dat de samenhang van_ eindorgaan en 
centraalzenuwstelsel een oorspronkelijke is, of ten minste reeds lang 
aanwezig is, voordat de zenuwvezels zichtbaar zijn. Men voelde toch 
de groote moeilijkheid, dat de zenuwvezels bij haar uitgroeien juist 
altijd het ware eindorgaan zouden vinden, waarbij zij hoorden, wan- 
neer er niet een gepraeforrneerde baan was, die haar den weg wees. 
Langs zuiver histologische waarneming bleek het tot nog toe onmogelijk 
om dezen strijd tot een bevredigende oplossing te brengen. De meest 
ervaren onderzoekers konden in deze zoo gewichtige vraag niet tot 
overeenstemming komen. 
In den jongsten tijd evenwel werd nu door Harrison en Braus 
getracht langs een geheel anderen weg de oplossing dezer vraag te 
vinden, waarbij zij van de embryonale transplantatie gebruik maak- 
ten. In hoofdzaak komen hunne experimenten op het volgende neer. 
Bij jonge larven van padden vertoont zich de eerste aanleg der lede- 
maten als kleine stompjes aan den romp. Braus snijdt nu een 
dergelijk stompje, voor daarin nog iets van zenuwen aan te toonen 
was, af en plantte het over op een andere plaats van het lichaam. 
