DE STUDIE DER INSECTEN-BIOLOGIE. 
149 
trekken is in de biologie wel evenmin het werk van den eerste den 
beste, als in welken tak van wetenschap ook. 
Als gevolg van een bekende zwakheid van den menschelij ken geest 
kan het zelfs voorkomen, dat de waarnemingen der leeken aan hun 
onpartijdigheid een bizondere waarde ontleenen en het is wellicht 
ook daarom, dat Von Brunn bij een mededeeling omtrent de partheno- 
genetische voortplanting der ^wandelende takkenc( in den titel ver- 
meldt, dat dit verrassende feit werd waargenomen door een op Java 
verblijf houdenden »überseeischen Kaufmanncc. 
Doch niet alleen wat betreft den hoogeren intellectueelen arbeid 
van het trekken van conclusiën, ook waar het de waarneming der 
feiten betreft achte men de moeite, aan biologisch onderzoek verbonden, 
niet te gering. 
Wel zijn verscheidene soorten van insecten geregeld in zoo groot 
aantal te verkrijgen en zoo gemakkelijk in alle stadiën te kw^eeken, 
dat zij het aangewezen materiaal vormen voor physiologische of 
biologische experimenten, maar daartegenover staan er vele en vooral 
zulke, waarvan men de biologie nog niet kent, waar aan een vol- 
ledige waarneming der levenswijze groote bezwaren in den weg zijn 
' gelegd. De oorzaak hiervan is deels de aan deze diergroep eigene 
metamorphose, waarbij het dier dikwijls niet alleen in gedaante, maar 
ook wat zijn levensvoorwaarden betreft, groote wijzigingen ondergaat, 
levensvoorwaarden, die men het dier moeilijk kan verschaflbn, zoolang 
men ze niet kent; soms ook is ’t het verschil in levenswijze tusschen 
opvolgende generaties, zooals b.v. bij vele bladluissoorten het geval 
is, waarbij het ook uiterst moeilijk is den cyclus volledig te leeren 
kennen, omdat men de dieren zich wel van een bepaalde plant ziet 
verwijderen en verspreiden, maar bij herhaling aan de waarneming 
ontglipt waar ze zich heen begeven. Het is dan ook niet te verwonderen, 
dat het dikwijls tal van jaren heeft geduurd, aleer men omtrent den 
levensloop van zulk een migreerende bladluissoort zekerheid had 
verkregen. Pergande erkent, dat hem dit bij een in Noord-Amerika 
levende soort na tal van vruchtelooze pogingen eerst na 22 jaren en 
nog gedeeltelijk bij toeval is gelukt. De bioloog stuit hier op dezelfde 
moeilijkheden, als ook in zoo ruime mate ondervonden worden bij 
het onderzoek naar de levenswijze veler parasitische wormen en 
parasitische zwammen. 
Ook daar echter, waar de levensloop volstrekt niet door bizondere 
samengesteldheid is geken merkt, kunnen groote bezwaren optreden. 
Soms is aan de noodige levensvoorwaarden op zichzelf zoo uiterst 
moeilijk te voldoen, dat ook in de vrije natuur, waar toch de veel 
