150 
DE STUDIE DER INSECTEN-BIOLOGIE. 
ruimere keuze van het dier als gunstige factor in het spel komt, 
zich slechts betrekkelijk zelden de voor de volledige ontwikkeling 
noodzakelijke omstandigheden voordoen. Ware dit niet zoo, vele soorten 
zouden ongetwijfeld veel minder zeldzaam zijn, want aan de geringe 
mate der vermenigvuldiging is deze zeldzaamheid wel in weinige 
gevallen te wijten. 
Van hoeveel teleurstelling zou ik hier kunnen gewagen, ook somtijds 
door mij zelf ondervonden, in gevallen, waar bijna de geheele keten 
der ontwikkeling ontdekt was, maar één schakel ondanks alle 
voorzorgen en volharding hardnekkig bleef ontbreken. Hoeveel 
Sisyphus-arbeid ligt er verborgen in de sobere opmerking : »die Zucht 
ist mir wiederholt misslungen«, welke men in de werken van 
Kaltenbach, Brischke e. a. zoo herhaaldelijk aan treft. 
Zeker mogen de zoölogen hier wel dankbaar zijn voor elke hulp, 
die hun van de zijde der dilettanten ten deel valt; alleen ware het 
te wenschen, dat deze zich bij de keuze van hun onderwerp meer 
lieten leiden door het oordeel der mannen van het vak en niet, met 
verspilling van veel ijver en talent van onderzoek, naar den inval 
van het oogenblik nu dit, dan dat onderwerp ter hand namen, zooals 
nog zoo dikwerf het geval is. Het veld van onderzoek toch is zoo 
groot, dat de zoölogen alleen, betrekkelijk gering in aantal en door 
tal van vragen van anderen aard bezig gehouden, hier slechts weinig 
kunnen verrichten. Ook wat de biologie beti'eft komt het er op aan, 
het onderzoek over zooveel mogelijk vormen uit te strekken; ook 
hier ligt een groot gevaar in het maken van algemeene gevolgtrekkingen, 
berustende op een te gering aantal feiten. Systematische verwantschap 
veroorlooft wel dikwijls, maar lang niet altijd, tot overeenkomst in 
de levenswijze te besluiten. Voorbeelden liggen voor het grijpen. Dat 
er roofkevers zijn, die zich voeden met graankorrels, rupsen, die 
jacht maken op schildluizen, sluipwespen, die gallen veroorzaken aan 
planten, zou men a priori niet verwachten, en toch treft de bioloog 
dergelijke afdwalingen herhaaldelijk aan. Onder de carnivoren vindt 
hij vegetariërs en onder een vreedzame groep van herbivoren plotseling 
een enkelen vorm met alle allures van een roofmsect. 
In bijna geen groep is, ondanks groote overeenkomst in bouw, het 
verschil in levenswijze sprekender dan bij de galmuggen, een naam, 
die dan ook eigenlijk slechts voor een gedeelte toepasselijk is, n.1. 
voor diegene, welke als larf op planten leven en daar vele, zeer 
karakteristieke en uiterst verschillende soorten van gallen veroorzaken ; 
van andere soorten echter leven de larven of vrij op bladeren, óf op 
schimmels, óf op afgestorven plantendeelen, óf zij zijn carnivoor en 
