DE STUDIE DER INSECTEN-BIOLOGIE. 
158 
vernietigd. Wordt de poptoestand in den grond doorgebracht, dan is 
bestrijding natuurlijk veel moeilijker dan wanneer dit aan de opper- 
vlakte van den grond, onder afgevallen bladeren, enz. geschiedt, zooals 
bij de gestreepte dennerups, welker poppen ’s winters in massa te 
verdelgen zijn door de den bodem bedekkende naalden der dennen 
bijeen te verzamelen, terwijl tegen de schadelijke rups zelf weinig of 
niets is uit te richten. Ik noem hier opzettelijk weder eenige zeer 
bekende voorbeelden, maar het ligt voor de hand, dat voor elk der 
zeer talrijke economisch belangrijke soorten zich dergelijke vragen 
voordoen, wier onderzoek den zoöloog in de tropen, waar omtrent de 
levenswijze der dieren nog zoo weinig onderzocht is, arbeid genoeg 
kan verschaffen., maar dan ook economisch zeer belangrijke resultaten 
kan opleveren, zooals bij de verschillende in suikerriet levende 
rupsen, welke als ))boovders(( bekend zijn, het geval is geweest. 
Onderzoekingen, vooral van Zehntner, hebben hier voor elke soort 
de wondeplek doen kennen van haar bestaan en daarmede tevens 
het middel ter bestrijding doen ontdekken. Door list, steunend op 
onderzoek, bereikt men tegen de kleine vijanden onzer cultures 
dikwijls meer dan met ruw geweld. 
Ook Nüsslin zegt in de onlangs verschenen nieuwe uitgave van 
zijn Leitfaden der Forstinsektenkunde : »Die eingehende Kenntnis 
der Lebensweise eines Insekts ist die wichtigste Grondlage für alle 
Massnahmen, welche in der Praxis gegenüber dem betreffenden Insekt 
zu geschehen habenc(, een uitspraak, waarmede de zoöloog tevreden 
kan zijn, want daarmede is gezegd, dat een groot deel van de leer 
der bescherming onzer cultuurplanten het allereerst op zoölogisch 
terrein ligt. De zoöloog vindt hier werkelijk arbeid genoeg. Nog 
onlangs trof mij in het verslag over 1906 van het Algemeen-Proefstation 
te Salatiga de mededeeling, dat een entomoloog, die zich uitsluitend 
met de studie van Helopeltis, een wantssoort, schadelijk aan kina en 
thee, zou bezighouden, voldoende werk zou vinden. Dan zou het 
zeker geen overbodige weelde zijn, wanneer tot den wetenschappelijken 
staf van dit instituut ook een of meer entomologen behoorden. Zij 
zouden daar evengoed recht van bestaan hebben als aan het proefstation 
der Vereeniging van Suikerplanters op Hawaii, waarvan de afdeeling 
voor pathologie en physiologie over 3, die voor agricultuur en chemie 
over 7, die voor entomologie over 6 personen beschikt; en toch zal 
men den Amerikanen een goeden blik op de belangen der practijk 
wel niet willen ontzeggen. 
Uit practisch oogpunt beschouwd, kan het biologisch onderzoek 
niet te veel in details afdalen; dikwijls toch berust ten slotte een 
