150 
DE STUDIE DER ÏNSECTEN-BIOLOGIE. 
haar verderfelijk karakter verloren, sedert men uit Noord-Amerika 
vai'iëteiten van appels heeft ingevoerd, die tegen dit dier volkomen 
immuun zijn, en waarop nu alle andere gekweekte soorten worden 
geënt. Het meest bekend in deze richting is wel het geval van de beruchte 
Phylloxera, waar, ondanks allerlei beproefde bestrijdingsmiddelen, nog 
het meeste succes is bereikt door het aankweeken van Amerikaansche 
druivensoorten, welke aan deze plaag veel meer weerstand bleken te 
bieden, als oorzaak waarvan phjsiologische bizonderheden van het 
wortelgestel worden genoemd. 
Zeer opmerkelijk zijn aan den anderen kant ook die gevallen, waarin 
een insect wel meerdere plantensoorten tot voedsel gebruikt, maar er 
tusschen deze soorten geen zoodanige systematische verwantschap be- 
staat, welke althans recht zou geven tot eenige, al is het dan niet 
in bizonderheden bekende overeenstemming te besluiten. Zoo is het 
nog volkomen onduidelijk, waarom de rups van den grooten paarle- 
moervlinder juist leeft op brandnetels en op hondsviooltjes ; waarom 
de rups van een motje, dat in Frankrijk tot een der meest beruchte 
vijanden van den wijnstok behoort, bij ons alleen in de duinen ge- 
vonden wordt op Convallaria en Listera, terwijl zij in andere landen 
nog op Stachys, Iris en Asclepias is aangetroffen, alle planten zonder 
eenige nadere verwantschap; Lederer vond haar in de omgeving van 
Weenen te midden der wijngaarden op verschillende gewassen, maar 
juist niet op den wijnstok. 
Soms schijnt de verklaring te liggen in de biologische eigenaardig- 
heden der planten; zoo leeft de rups van Cochylis ambiguella niet 
alleen in de bloempluimen van den wijnstok, maar op allerlei planten, 
welke dichte inflorescenties bezitten ; soms is het toe te schrijven aan 
phjsiologische eigenschappen, zooals bij de overigens toch zoo kies- 
keurige zijderups, die zich, behalve met de bladeren van den witten 
moerbezieboom, ook met enkele Composieten wil voeden, die met dien 
boom rijkelijke afscheiding van melksap gemeen hebben. In Rusland 
is het zelfs gelukt haar in het groot op schorseneeren te kweeken. 
Dat ook in het Systeem ver vaneen staande planten zekere punten 
van overeenkomst moeten bezitten, blijkt o.a. daaruit, dat, zooals 
Dewitz opmerkt, opvallend dikwijls de wijnstok als voedingsplant voor 
rupsen vervangen kan worden door planten uit de groep der Aggre- 
gaten. Van welken aard de punten van overeenkomst zijn, die der- 
gelijke feiten verklaren, is ons echter nog geheel duister. 
Voor de practijk kan het in vele gevallen niet onverschillig zijn, te 
weten, welke andere planten een insect tot voedsel kunnen verstrekken 
behalve die, waarop het schade berokkent. Vooral geldt dit daar, \vaar 
