DE LANDBOUWBEWEGING IN ZWEDEN. 
m 
kweekte. Ik kon in korten tijd een zeer volledig overzicht van de 
rijke flora van het graniet-gebergte van Zuid -Zweden krijgen en zag 
allerlei bekende en onbekende gewassen in vollen bloei. Prachtig 
waren vooial de verschillende soorten van blauwe klokjes en van 
anjelieren en typisch de witte sterbloempjes der Anthericums, terwijl 
enkele wilde bastaarden, als b.v. Potentilla Tormentilla reptans, 
van een zeer nauwkeurige studie der flora getuigden. Ook vreemde 
gewassen ontbraken niet en over de rotsblokken kropen hier en 
daar de stengels van de Evening-primroses van Missouri, met haar 
schitterende groote, goudgele bloemen, die ik vroeger in dien Staat 
in het wild had zien bloeien. Dr. Nilsson doorliep met mij al deze 
culturen, vertelde mij van de excursiën waarop hij ze verzameld had 
en toonde in de zuiver botanische zijde van het vraagstuk een warme 
belangstelling. Er was ook een boschrandje of liever boschtuintje, 
waar hij, tusschen de heesters en boomen van een groot perk, allerlei 
in ’t wild in bosschen groeiende soorten bijeen had gebracht. Vooral 
de Veiius-schoentjes of Cypripedium en andere aard-orchideeën trok- 
ken mijne aandacht, terwijl ik al mijn botanische kennis moest 
inspannen om allerlei andere gewassen, uit deze voor mij vreemde 
flora aan enkele wortelbladeren, dorre stengels met vruchten en 
andere onvolledige gegevens zooveel mogelijk te herkennen. 
Maar wat voor mij in deze botanische groepen van bizonder be- 
lang was, was de herinnering aan het feit, dat de thans zoo beroemde 
Zw'eedsche methode van selectie van landbouwplanten oorspronkelijk 
gebaseerd is op een grondige kennis der inlandsche flora. Haar 
uitgangspunt was de natuur-opvatting van een plantenverzamelaar, 
en wel van een, die niet eenvoudig zijn planten verzannelde, deter- 
mineerde, droogde en tot een Herbarium vereenigde, maar van een 
die ze levend mee naar huis nam en dan verder bestudeerde. Hier- 
door kon hij doordringen tot de erkenning van het groote feit, dat 
de herbarium -soorten wel eenheden, maar geen ondeelbare eenheden 
zijn. Oudere grondsoorten, zooals de graniet- en gneissgebergten van 
Zweden en hun onmiddellijke afslijtingsproducten, zijn daartoe bizon- 
der geschikt, veel meer dan b.v. de gronden van ons vaderland, 
die, in vergelijking met de oorspronkelijke rotssoorten, slechts een- 
vormige zand- en kleimassa’s zijn. Zoo is ook de plantengroei daar 
veel rijker in ondersoorten dan bij ons. Deze ondersoorten der Linné- 
aansche soorten, deze werkelijke eenheden der natuur nu, zijn de 
grondslag van de Zweedsche selectie-methode. Want zij vertoonen 
verschillen, die voor den gewonen botanicus veel te klein, maar voor 
den landbouw zeer groot en dikwijls van beslissende beteekenis zijn. 
