DE LANDBOUWDEWEGING IN ZWEDEN. 
171 
men. Hun verschillen loopen gelukkigerwijze veel meer in het oog 
dan die der granen. Men organiseert van het proefstation uit ge- 
regelde excursiën om de grassen op hun wilde groeiplaatsen te be- 
studeeren en te verzamelen. Elk exemplaar, dat van het gemiddelde 
min of meer duidelijk afwijkt, wordt voorloopig als type van een 
eigen ondersoort aangezien en medegenomen, totdat men een zoo vol- 
ledig mogelijke verzameling van alle typen van één enkele soort van 
een groeiplaats bijeengebracht heeft. Het moge voor onze planten 
verzamelaars vreemd klinken dat men excursiën onderneemt om slechts 
één enkele grassoort te verzamelen; toch is dit te SvalÖf het geval. 
Tijdens mijn bezoek werd zulk een tocht ondernomen omhetTimo- 
thy-gras (Phleum pratense) te bestudeeren. Dit is een goed voeder- 
gras, dat vooral door paarden zeer geliefd wordt en daarom dikwijls 
voor kunstmatige weiden op drogere gronden gebruikt wordt. Engelsch 
en Amerikaansch zaad genieten meestal de voorkeur, ofschoon de 
soort overal, en ook bij ons, algemeen in het wild voorkomt. Het is 
een gras met lange, rechte halmen en stijve, grove, dichtgevulde 
aren. Ik had de gelegenheid de pollen van Timothygras, die van de 
excursie medegebracht waren, te bestudeeren terwijl zij gesorteerd 
werden en daartoe op een schaduwplekje op een gazon waren uit- 
gespreid. Ik was verrast door de verschillen die ik zag. Sommige 
planten hadden lange, andere zeer korte halmen. Beide typen konden 
met lange en met korte aren verbonden zijn. Soms waren de aren 
lichtgroen, dan weer donkerder, tot bruingroen toe. Vooral het loof 
liep uiteen, daar het nu eens los en ijl, dan weer gedrongen, nu 
eens kort, dan weer zeer lang was en ook in kleur en bindbreedte 
nog al verschilde. Andere verschillen waren meer van botanischen 
aard maar verdienden de belangstelling, omdat juist dezulken dikwijls 
nauw met het productievermogen samenhangen. 
Al deze pollen waren vol beworteld en met een kluit grond uit- 
gegraven. Zij werden op een afzonderlijk bed op goede afstanden van 
elkander geplant om in hun verdere ontwikkeling te worden nage- 
gaan. Dat vereischt natuurlijk eenige jaren en inmiddels zullen 
excursiën naar andere streken ondernomen worden, om het aantal 
elementaire soorten van het Timothygras in den proeftuin zoo groot 
mogelijk te doen worden. Zoo had reeds vroeger Dr. Tedin, een der 
ambtenaren van het proefstation, van het langgras (Arrheuaterum 
elatius), dat met de wilde haversoorten verwant is en aan droge 
zandige gronden de voorkeur geeft, eerst een 14-tal en later nog 
ruim 30 andere ondersoorten bijeengebracht. Maar vooral bewonderde 
ik de culturen van het struisgras (Agrostis stolonifera) dat men bij 
