DE STAMBOOM DER EUROPEANEN. 
195 
voorhoofd, vooruitstekende kin, enz. Toch bieden verscheidene nog 
gewichtige overeenkomsten met den oud-diluvialen rnensch. 
Men kan, volgens Prof. Krambergen, aan de diluviale overblijfselen 
van den rnensch wel is waar een reeks van variëteiten, onderling 
zoowel als met betrekking tot den recenten (tegenwoordigen) rnensch 
vaststellen ; doch tevens zien wij dat enkele dezer kenteekenen bij 
den tegenwoordigen rnensch in ’t geheel niet meer voorkomen, ter- 
wijl andere reeds algemeen zijn geworden. Er bestaat, op grond van 
de vergelijking van enkele schedeldeelen, geen twijfel meer, dat in 
de ontwikkeling van den rnensch van het onderste diluvium tot den 
tegenwoordigen tijd geen onderbreking heeft plaats gehad. Wij vin- 
den, zoover bekend, aan het skelet van den oud-diluvialen rnensch 
geen inadaptief (niet voor aanpassing geschikt) deel, dat op eenige 
wijze de verdere ontwikkeling en kontinuiteit van den Hono primi- 
geriius tot den tegenwoordigen rnensch gehinderd heeft. Integendeel 
zien wij veeleer een reeks atavismen bij de tegenwoordige menschen, 
welke ons altijd weer aan de oud-diluviale voorouders herinneren, 
bij wie die karakterteekens veel duidelijker en algemeener waren 
en die aldus een onafgebroken genetische reeks van het oudere dilu- 
vium tot thans vormen. 
De vindplaatsen van Krapina kan men beschouwen als uit den- 
zelfden tijd als die van Taubach, welke zij, uit een paleontologisch 
oogpunt, zeer na staan, en beide brengen in den zoogenaamden Günz- 
Mindel of Mindel-Riess-Interglacial tijd. Daar de rnensch van Krapina 
zonder twijfel oud-diluviaal is en in de voornaamste opzichten over- 
eenstemt met de overige schedels van Neanderdal, Spy I en II, kan 
men ook voor deze een hoogen diluvialen ouderdom aannemen. De 
voor oud-diluviaal gehouden schedel van Galley-Hill daarentegen, 
maakt op Krambergen den indruk alsof hij eenvoudig een zeer 
dolichocephale variëteit van de lös-menschen {Homo sapiens fossiks 
uit het bovenste diluvium is. 
Jonger dan de oermensch, ofschoon nog op de grenzen van den 
paleolithischen en neolitischen tijd levend, en waarschijnlijk meer 
tot de eersten behoorend, zijn de oer-geschiedkundige negers van 
Europa, een type der oude bevolking van Europa, steunend op 
vondsten van schedels aan de Rivièra in Frankrijk en aan den noorde- 
lijken oever van het meer van Genève. Die schedels behooren aan 
een negertype, met platten neus, vooruitstekende kaken, dolichocephalen 
en smallen schedel, zoodat Wilser voor het ras den naam Homo 
primigenius variatio niger voorstelt. 
