202 
DE LANDBOUWBEWEGING IN ZWEDEN. 
winnen van een nieuw ras in één of enkele exemplaren en het win- 
nen van zooveel waggonladingen zaaigraan daaruit, als noodig zijn om 
het in den landbouw^ in het groot in te voeren, toch altijd minstens 
een vijftal jaren noodig zijn. De aanvang en die vijf jaren van cul- 
tuur kosten natuurlijk groote sommen, terwijl er gedurende al dien 
tijd nog niets verdiend kan worden. Daarbij komt, dat de waarde 
der nieuwigheid aan het slot van die bewerkingen uiterst moeilijk 
te bepalen is, want die zal natuurlijk vrijwel geheel van haar later 
succes afhangen. 
Wij zijn thans voldoende voorbereid om te komen tot de bespre- 
king van ons tweede punt, de veredeling der in Zweden gekweekte 
graansoorten. De daarbij ingeslagen weg is het uitgangspunt geweest 
voor de ontdekking der nieuwere methode van selectie, waarvan de 
beschrijving het hoofddoel van dit opstel is. Het is dus noodig eerst 
de oude methode te schetsen, voordat ik tot ile nieuwe overga. 
De methode van veredelen der granen door keuze, die tijdens de 
stichting van het proefstation te Svalöf de heerschende was, berustte 
op de meening, dat men door telkens herhaalde zuivering niet alleen 
een zuiverder ras kreeg, maar de eigenschappen van liet zuivere 
type daarenboven allengs verbeteren kon. .Aanvankelijk heeft men te 
Svalöf deze zoogenoemd Duitsche, methode ook gevolgd. Men was 
toenmaals nog slechts zeer onvolledig bekend met de wetten der 
variabiliteit. Men wist, dat elke akker, bij nauwkeurig onderzoek, 
veel verschillen opleverde. Men wist ook dat uitwendige omstandig- 
heden en vooral de bemesting, daarop een grooten invloed uitoefen- 
den. Maar men waardeerde het verschil tus.schen ras-ken merken en 
individueele afwijkingen nog niet zooals wij het thans kennen en 
men hechtte veel aan theoretische beschouwingen over erfelijkheid, 
volgens welke sommige eigenschappen door inwendige en andere 
door uitwendige oorzaken zouden worden bepaald. De uitwendige 
oorzaken meende men dat wisselende gevolgen hadden; want men 
zag dat graankorrels, die geoogst waren van de hooge, donker groene 
planten, die opgroeien op de plaatsen waar de mest tijdelijk op hoopen 
gelegen had, hun goede eigenschappen niet op hun nakomelingen 
overerfden. 
In verband daarmede nam men aan, dat de eigenschappen, die 
>door inwendige oorzaken beheerscht zouden worden, vaster in de 
plant gelegd waren. Op deze kan men niet door mest, beteren grond, 
wijderen stand. enz. inwerken, maar 'wel kan men ze beheerschen 
door keuze van de exemplaren, waarin zich die inwendige invloeden 
van zelf het sterkst deden gelden. Zocht men deze dus uit, m.a.w. 
