ÜE LANDBOUWBEWEGING IN ZWEDEN. 
208 
koos men de beste individuen op den akker, dan zou de inwendige 
invloed krachtig doorwerken en ook deze exemplaren weer beter 
doen worden. Zoo meende men dat men onbeperkt kon doorgaan. 
Men leidde het proces, bevorderde de werking dier mysterieuze krachten 
en verbeterde daardoor zijn ras. Vandaar dan ook de teiari van ver- 
edelen. Men meende verder, dat men het proces willekeurig in be- 
paalde richtingen leiden kon, zoo men slechts steeds een zelfde 
doel voor oogen hield. De bedoelde krachten zouden dan de planten 
in die richting regelmatig doen vooruitgaan. 
Op deze theoretische overwegingen berustte het pi'oces der teelt- 
keuze. Men begon met op zijn akkers de beste exemplaren uit te 
zoeken, terwijl men er naar streefde niet afwijkingen te oogsten, 
maar de volmaaktste vertegenwoordigers van de variëteit die men 
kweekte. Men wilde niet iets nieuws zoeken, maar liet bestaande 
zoo verbetei'en, dat het tot iets nieuws werd. Die aanvankelijk ge- 
kozen aren vormden het begin van het nieuwe ras. Hun zaad zaaide 
men op een eigen akkertje uit, liefst ver van andere granen, die 
door hun stuifmeel de cultuur zouden kunnen verontreinigen. In de 
zoo verkregen proef-cultuur koos men nu, volgens hetzelfde ideaal, 
wederom de beste exemplaren uit en vei'wierp alle overigen. D.w z. 
dat men in het volgend jaar alleen het zaad der besten zaaide. Zoo 
ging men voort, telken jare onder toepassing der zelfde beginselen. 
De mensch is geneigd om geheim te houden wat hem mislukt, en 
om breed op te geven van wat hem gelukt. Het gevolg is, dat men 
van een aantal gevallen vernam waarin nieuwe goede graansoorten 
door dit proces van herhaalde selectie verkregen waren, maar niet 
te weten kwam hoe dikwijls het geprobeerd werd zonder tot een 
uitkomst te leiden. In mijn persoonlijken omgang met verschillende 
Duitsche kweekers, o.a. met Rimpau en Beseler heb ik echter zeer 
dikwijls gehoord van mislukkingen. Men moet vele selectie-proeven 
beginnen om met een enkele het gewenschte resultaat te verkrijgen. 
Maar dit is geen bezwaar, omdat het geldelijk voordeel van die eene, 
alle ook aan de andere bestede moeite ten volle beloont. 
In SvalÖf heeft men in de eerste jaren dezelfde ondervinding op- 
gedaan. Men werkte sneller dan in Duitschland, daar men meer zorg 
en tijd aan de proeven besteden kon. Men kon zijn afzonderlijke 
planten uitvoeriger bestudeeren en de toenmalige directeur bedacht 
een aantal toestellen en werktuigen, om de schatting der eigenschap- 
pen door nauwkeurige metingen te vervangen. Men ging merkbaar 
sneller vooruit en had na een vijftal jaren uitkomsten aan te wijzen 
geheel gelijk aan die, waaraan in Duitschland 10, 20 of meer jaren 
