DE LANDBOÜWBEWEGING IN ZWEDEN. 
205 
vi'iichten vaa den arbeid waren in vele onderafdeelingen zeer vol- 
doende, maar er was geen zekerheid. Elke nieuwe selectie-proef die 
men begon, kon evengoed zonder eenig nut tijd en arbeid verslinden, 
als tot het gewenschte doel leiden. 
Omstreeks dien tijd legde de eerste directeur zijn betrekking neder 
en werd hij vervangen door den tegenwoordigen leider van het proef- 
station, Dr. Hjalmap. Nilsson. Deze was botanicus, terwijl zijn voor- 
ganger ingenieur geweest was. Nilsson begon terstond met een gron- 
dige studie der variabiliteit, want op deze moet ten slotte alle selectie 
en alle verbetering berusten. Hij ontdekte spoedig twee beginselen, 
die met zijn latere groote ontdekking de grondslag van zijne methode 
geworden zijn. Het eerste beginsel was, dat de landbouwplanten 
mengsels zijn van veel grootere aantallen van elementaire soorten, 
dan men vroeger ooit vermoed had. Deze toonden veel belangrijker 
verschillen dan die, waarmede de Duitsche selectie werkte en met 
behulp van dit feit kon men dus veel spoediger door selectie ver- 
betering aanbrengen. Hoe deze variabiliteit is, heb ik reeds hier- 
boven uiteengezet, zoodat ik daarop thans niet behoef terug te 
komen . 
Het tweede beginsel was dat der correlatie van botanische en 
practische eigenschappen. Onder correlatie verstaat men het regel- 
matig samengaan. Men bedoelt daarmede echter niet een noodzakelijk 
samengaan, zoodat de beide eigenschappen nooit gescheiden zouden 
kunnen voorkomen. Er zijn wel een aantal zulke voorbeelden be- 
kend, maar veel algemeener is het dat twee of drie eigenschappen 
zoodanig verbonden zijn, dat zij b.v. in 80 — 90 van de 100 gevallen 
samengaan en in de overige niet. Uit een wetenschappelijk oogpunt 
is dit nog een zeer samengesteld en dikwijls moeilijk te verklaren 
geval, maar- als empirisch feit is het voor de practijk geheel vol- 
doende en van het allerhoogste belang. Onder botanische kenmerken 
verstaat men die, welke bij een gewoon onderzoek, b.v. van een 
graanplant, terstond kunnen worden waargenomen, b.v. aanwezigheid 
of gemis van naalden, van fijne tandjes langs de randen en ruggen 
der kafjes, van aangedrukte, afstaande, stijve, rechte, of krullende 
haren op kafjes en vrucht, van het aantal korrels in elk aartje, van 
den ouderlingen afstand der aartjes in de aar, enz. enz. Bij eenige 
oefening kan men, door of langs een veld gaande, volgens deze ken- 
merken alle exemplaren uitzoeken, die van de bekende typen van 
het mengsel afwijken en zoodoende in korten tijd honderden van 
nog onbekende elementaire soorten isoleeren . Men doet dit werk 
vlak vóór het maaien en kan dus elke aar, die iets bizonders ver- 
