DE LANDBOUWBEWEGING IN ZWEDEN. 
209 
verdwenen. Met weinige uitzonderingen droeg elk veldje een zuiver 
type, en die uitzonderingen konden spoedig herkend worden als ge- 
vallen, waarin men toevallig een bastaard-aar in handen gekregen 
had. De variabiliteit, die men vroeger op de akkers en op de proef- 
veldjes zag, had nu plaats gemaakt voor een even groote verscheiden- 
heid tusschen de proefveldjes. Deze herhaalden als het ware, op groote 
schaal, de verschillen tusschen de rnoederaren. 
Daarmede was het hoofd-beginsel gevonden. Om een zuiver ras te 
krijgen moest men van één enkele moederplant uitgaan en niet van 
een kleiner of grooter mengsel. De zuiverheid was zoo groot, dat 
men veilig voorspellen kon, dat zij in volgende jaren zóó zou blij ven. 
De ervaring heeft dit bevestigd. Eenmaal gekozen is een verdere 
keus noch mogelijk, noch noodig. Het ras blijft jaar uit jaar in zuiver. 
Men behoeft slechts uit de honderden van nieuwe rassen, die men 
op deze wijze uit een akker isoleeren kan, de beste uit te kiezen, 
ze te vermenigvuldigen en in den handel te brengen. Maar dit uit- 
kiezen is een allermoeilijkst werk, omdat men daarbij natuurlijk hoe 
langer hoe minder op de correlaties vertrouwen mag en ten slotte 
uitsluitend mag oordeelen naar de rechtstreeksche waarneming van 
die eigenschappen, waarmede de practijk rekening houdt. 
Het is nu duidelijk, waarin de tegenstelling van de methode van 
Svalöf tegenover de andere bestaat. De oude methode was die van 
een herhaalde keuze, met langzaam vooruitgaande verbetering van 
het ras. Te Svalöf kiest men slechts éénmaal, dan is het ras terstond 
zuiver en voor alle verdere generatiën geheel constant. Wat vroeger 
in 10 — 20 jaren bereikt werd, bereikt men hier in één jaar. En de 
oorzaak is, dat de Duitschers met een hand vol aren begonnen, die 
zij meenden dat voldoende gelijk waren, maar die thans gebleken 
zijn haast even verscheiden te zijn, als elk ander willekeurig monster 
van het veld. Te Svalöf begint men met ééne aar of ééne moeder- 
plant en de kinderen, kleinkinderen en latere nakomelingen daarvan 
zijn eenvormig. 
Met een enkel woord heb ik reeds vermeld, dat ook de regel der 
eenvormigheid uitzonderingen vertoont. Men beschouwt ze als de 
gevolgen van kruisingen. Rogge wordt door den wind bestoven ; bier 
zijn kruisingen op velden dus iets zeer gewoons. Tarwe, gerst en 
haver bestuiven hun eigen stempels vóór of tijdens het openen der 
bloemen; hier zijn kruisingen dus zeer zeldzaam. Toch komen zij 
voor en wel, blijkens de te Svalöf uitgevoerde onderzoekingen, min- 
der zeldzaam dan men vroeger wel geneigd was aan te nemen. Bij 
het verzamelen van afzonderlijke aren kan men natuurlijk, van tijd 
