214 
DE LANDBOUWBEWEGING IN ZWEDEN. 
reeds gemeld, hoe ik deze onder leiding van Dr. Nilsson-Ehle be- 
zocht en hoe, hier en daar op de overigens gelijkvormige perken, 
afwijkende exemplaren aangetroffen werden. Dit is een uiterst be- 
langrijke ontdekking. Gedurende vele jaren toch scheen het, alsof de 
door eenmalige keuze verkregen nieuwe rassen volkomen constant 
waren. Ware dit zóó, dan zou de verdere vooruitgang zeer beperkt 
zijn. Maar thans treedt juist het tegendeel op. Want de nieuwere 
rassen zijn veel beter dan de landgranen en dragen hun goede eigen- 
schappen daarbij voor het grootste deel op hun nieuwe mutaties 
over, zoodat deze reeds terstond een veel grootere kans hebben, iets 
goeds voort te brengen. Ofschoon de ontdekking nog jong is, zijn 
toch reeds een aantal gevallen bij tarwe en haver, erwten en wik- 
ken opgetreden, terwijl de gerst er geen vertoont. Deze laatste schijnt 
dus niet in een mutatieperiode te verkeeren zooals de vier anderen. 
Meestal is het zeer moeilijk in een bepaald geval te beslissen, of een 
nieuwigheid op deze velden een gevolg van mutatie, dan wel van 
een toevallige kruising is. Daarenboven heeft dit voor de practijk 
geen belang; want in beide gevallen kan de nieuwigheid constant, 
en dus de oorsprong van een ras worden. Het komt er slechts op 
aan of zij aan een of anderen eisch der practijk voldoet. Maar hoe 
dit ook zij, er zijn toch een aantal gevallen bekend geworden, waarin 
men zonder twijfel met echte mutatiën te doen heeft. 
Een paar voorbeelden van het optreden van zulke nieuwigheden 
moge hier nog vermeld worden. Een der nieuwe soorten van win- 
tertarwe, die men te Svalöf uit de landgranen geïsoleerd had, muntte 
door stevige en hooge halmen en rijke eigenschappen der korrels 
uit, maar had behaarde katjes en lange naalden, en kon daarom 
niet met de verwante nieuwigheden wedijveren. Er zou geen reden 
geweest zijn dat ras verder te kweeken, zoo het niet noodig gebleken 
was om allerlei typen, die ook maar iets goeds hadden, ten behoeve 
van latere vergelijkende studiën en van misschien uit te voeren 
kruisingen aan te houden. Het ras bleef eenige generaties lang een- 
vormig, totdat na een reeks van jaren plotseling een exemplaar zonder 
naalden optrad. De korrels van deze plant wei-den afzonderlijk geoogst 
en gezaaid, en daarbij bleek dat de moederplant een bastaard was, 
want de nakomelingschap was zeer ongelijkvormig. Verschillen in 
vorm en dichtheid der aren traden op, alsmede in naalden en be- 
haring en in allerlei andere eigenschappen. Alle kenmerken waren 
als het ware zoo door elkander geworpen, dat men nagenoeg iedere 
willekeurige combinatie uit kon zoeken, terwijl er te veel typen waren 
om van elk daarvan een nieuw ras te kunnen maken. Men zocht 
