220 
DE Uri ZET'l'lNG DEK PHAHM ACOGNOSIE . 
liebben te beslissen of een drogerij tereclit of ten onrechte obsoleet 
is geworden, of een nieuwe plant uit verre gewesten kans belooft 
op nuttige toepassing en den sleutel heeft te geven ter verklaring 
van de empirisch vastgestelde werking. 
Het schijnt inderdaad in strijd met de logica, de pharmacognosie 
te omgrenzen als een onderdeel der beschrijvende, morphologische bota- 
nie. Twee geslachten geleden mag deze opvatting zin gehad hebben, 
toen het vak gold voor niet meer dan de practische warenkennis, 
die de apotheker en drogist behoefde om zijn drogerijen aan uit- 
wendige kenmerken, op het gezicht, hoogstens met behulp van een 
loupe, te herkennen ; toen de lijst van verwisselingen en vervalschin- 
gen het dorre complement was van de droge beschrijving der doode 
simplicia. 
Deze kennis is allerminst te onderschatten, maar zij is het onmis- 
bare begin, niet het eind. Het spreekt vanzelf dat de studie van 
natuurvoorwerpen aanvangt met de beschrijving hunner afkomst, 
gedaante en morphologische kenmerken. En ook de beschrijvingskunst 
heeft hare ontwikkelingsgeschiedenis. Met trots mag er op gewezen wor- 
den dat onze jongste pharmacopee-uitgave in hare pharmacognostische 
artikelen een proeve geeft van beschrijving van natuurvoorwerpen 
met inachtneming der nieuwere inzichten in de tluctueerende variatie. 
Zij is vermoedelijk het eerste wetenschappelijke werk van beschrij- 
venden aard, dat stelselmatig deze toekomst-methode invoert. De 
Amerikaansche pharmacognost Kraemer zegt er van: 
))If the practice of pharmacy in the Netheiiands has reached that 
stage of advaiicement indicated by this book, and I have good 
reason to believe that it has from a short sejourn in that country, 
with what pride must the pharmacist practice his profession. Not 
only is the book of the highest Standard, hut it is in the Latin 
language, which shows the Standard of education which must be 
attained by Dutch pharmacists.« 
De ironie van den laatsten zin is niet bedoeld ; Kraemer wist niet 
dat in het vaderland van de Laus Stultitiae de latijnsche vertaling 
van de pharmacopee alleen bestaat ten behoeve van — vreemde- 
lingen. 
Maar met volle erkenning van de onmisbaarheid en de weten- 
schappelijke waarde eener goede moi phologische en anatomische be- 
schrijving der simplicia mag toch doel en middel hier niet worden 
vei ward. Die droge, doode dingen hebben eenmaal geleefd en haar 
toepassing danken zij aan de eindproducten der levensprocessen, die 
er in zijn afgespeeld. 
