2^24 
nio UITZE'I’TTNG DER PllAKMACO(iN()SIE. 
1)|{. VAN Vloten verstrekte mij een beschrijving uit de iklitiurat- 
i-badii, een Pei’zische pharmacopee uit de 8ste eeuw der Hidjra, 5 en 
een ander, zeer verward bericht er over vindt men in de Perzische 
pharmacopee van Fra Angelo de S. Jozepho in de latijnsche editie 
van 1681. 6 
Het physiologisch interessante van het geval nu bestaat daarin, 
dat de cocon geheel is opgebouwd uit zetmeelkorrels, die een soort- 
gelijke verandering hebben ondergaan als bij de kieming plaats grijpt ; 
zij kleuren zich namelijk met iodium violet; en daarnevens vindt 
men er een suikersoort in, trehalose, die de plaats inneemt van 
de maltose bij het kiemproces. 
Het eene raadsel is, hoe de kever zich de hoeveelheid zetmeel 
verschaft om den cocon uit op te bouwen, die zoo groot is als een 
hazelnoot; de dunne kruidachtige stengel vertoont daar ter plaatse 
een wond, doch zetmeel als wondafscheiding is voorzeker zeldzaam. 
En verder hebben wij hier een aanduiding dat er door den kever 
een enzym wordt gevormd, dat zetmeel splitst, niet onder vorming 
van maltose, zooals bij de kieming, doch onder vorming van tre- 
halose. Waar beide suikers zijn opgehouwd uit twee moleculen glu- 
cose, schemert zelfs de hypothese door. dat deze laatste het onmid- 
dellijke afbrekingsprodiict van het zetmeel zou kunnen zijn, en dat 
zich twee moleculen daarvan op het oogenblik van vrijkomen zouden 
kunnen vereenigen. in het eene geval tot maltose. in het andere tot 
trehalose. Een dergelijk trehalose- vormend enzym zon wellicht in de 
klieren van andere insecten ook te vinden zijn: ik heb er echter 
vergeefs naai- gezocht in de speekselklieren van kakkerlakken en 
bakkerstorren, die toch ook veel met zetmeel omgaan. 
Hoe het zij, theoretisch hoogst belangrijke vragen knoopen zich 
vast aan deze drogerij, die ongelukkig slechts door het onderzoek 
der levende plant schijnen te kunnen worden opgelost. En deze is 
nog nooit door een eiiropeesch botanicus gezien; dat het een Echi- 
nops is weten wij alleen uit de stukjes, die in de handelswaar, — 
welke zelve vrij zeldzaam is, — worden aangetroffen; en ook de 
kever die het nest maakt is alleen bekend uit de stukken en brokken, 
die soms daartusschen voorkomen. Hetgeen niet belet dat de beschrij- 
vende entomologie het beest reeds met drie namen vereerd heeft: i 
Ciievrolat noemde het Larinus subrugosus, Falüerman : Larinus ■ 
macnlatus, maar Guibourt, begaan met de bewoners dezer kunstige ■ 
nestjes, die tot voedsel der menschen dienen, herinnerde zich de j 
woorden van V[rgiltus: »Sic vos non vobis nidificatis aves«, en j 
doopte het Larinus nidificans. * 
