250 DE EXPERIMENTEELE MORPHOLOGIE TN DE PLANTKUNDE. 
van blauwe bloempjes. Nu ontwikkelen zich de onderste bloemen 
ook nog wel, maar niet met de mooie kleur der normale bloemen. 
De daaraan volgende bloemen bereiken niet meer de gewone grootte 
en de bovenste komen in ’t geheel niet tot ontwikkeling. De top 
van den bloemtros gaat nu uitgroeien tot een vegetatieven tak. 
Aanvankelijk is het karakter daarvan ^nog gemengd. De bladeren 
hebben den vorm der schutblaadjes onder de bloemen en in de oksels 
treden nog zeer gereduceerde bloempjes op, maar naar den top neemt 
het normale vegetatieve karakter meer en meer toe. Daarmee is dan 
ook de bladstand, die aan de vegetatieve takken anders is dan in de 
bloemtrossen, geheel gewijzigd. Niet alleen bloei wij zen, maar ook 
bloemen toonen zich afhankelijk van de voedingsverhouHingen. Vooral 
is dit het geval met de kleur en het aantal der bloembladen, wat zeer 
goed is na te gaan bij de driekleurige viooltjes. 
’t Spreekt vanzelf, dat de besproken gevallen slechts een klein 
gedeelte uitmaken van al de reeds genomen proeven. Ook op ’t 
gebied van regeneratie en polariteit bij planten heeft de experimen- 
teele morphologie vele belangrijke verschijnselen na te gaan. 
Uit alle proeven is gebleken, dat de uiterlijke omstandigheden 
dikwijls zeer ingrijpende veranderingen in den ontwikkelingsgang 
kunnen te voorschijn roepen. Toch blijven de vormen, die daarbij 
optreden, steeds binnen bepaalde grenzen ; grenzen, die door ’t wezen 
der plant zijn bepaald. 
