2(36 
EENIGE SYNTHESEN IN HKT DIERLIJKE ORGANISME. 
Daar het glycocol niets anders is dan azijnzuur (CH 3 CO. OH) 
waarin een waterstof-atoom der methyl-groep door NH 2 is vervangen, 
heet het ook wel amino-azijnzuur. Doordien het tevens van ammonia 
(NH3) afstamt, is het tegelijkertijd zwak zuur en zwakke base. 1 ) 
Van al de eiwitstoffen in ons lichaam levert door hydrolyse het 
lijmgevend weefsel (de grondstof van beenderen en kraakbeen) het 
meeste glycocol. Uit lijm, waarin gezegd weefsel door koken met 
water overgaat, is het glycocol dan ook het eerst verkregen en 
daaraan en aan den zoeten smaak heeft het zijn naam te danken, 
dien men in het Nederlandsch door lijmsuiker heeft vertaald. 
Eerst in den laatsten tijd is het, door de verbeterde methoden 
van onderzoek, gelukt om uit bloed en andere dierlijke vochten ge- 
ringe hoeveelheden van glycocol af te scheiden. Dat het daarin moest 
voorkomen werd evenwel reeds sedert lang niet betwijfeld. Want 
als men benzoëzuur inneemt, wordt dit door de nieren niet als zoo- 
danig, maar als hippuurzuur afgescheiden. Dit laatste kan hydrolytisch 
gesplitst worden in glycocol en benzoëzuur en het omgekeerde proces : 
CgH,. CO. |OH +H| HN. CHg. CO. OH. = HgO + 
benzoëzuur glycocol 
Ce H5 (» I 
hippuurzuur 
moet dus in ons lichaam plaats grijpen en het ingenomen benzoëzuur, 
op zijn weg van maag door bloed en nieren naar de blaas, het 
glycocol bijeengaren, om zich daarmede onder afscheiding van water 
te verbinden. Deze in 1824 door Woehler geconstateerde synthese 
was ’t eerste proefondervindelijk bewijs, dat iu het dierlijk lichaam 
de aan het plantenrijk ontleende koolstof-verbindingen niet alleen 
worden afgebroken, maar dat ook omgekeerd uit den afval weer 
aaneenvoeging tot meer samengestelde plaats heeft. Er zijn trouwens 
een groot aantal synthesen die in het dier tot stand komen. Zoo 
ontstaat in de lever het arbeidsmateriaal van de spieren, het glyco- 
geen, uit suiker (ook uit eiwit), ja de dierlijke eiwitstoffen zelve worden 
niet eenvoudig aan de planten ontleend, zij worden in het spijskanaal 
door verschillende fermenten (pepsine, trypsine, erepsine) eerst tamelijk 
ver afgebroken, althans ten deele nog verder dan tot albumosen en pep- 
tenen, en na opname in het bloed worden die ontledingsproducten 
opnieuw tot eiwitlichamen aaneengesmeed. Overigens handelt dit ge- 
D Zie overigens over de amino-zuren en hun betrekking tot de eiwit- 
stoffen mijn opstel over de jongste vorderingen in de studie der eiwit- 
stoffen in jaarg. 1906, p. 14 en v. — Herinnerd zij nog, dat de NH 3 - 
groep vroeger amido heette. Het in 1892 te Genève gehouden congres 
ter regeling der chemische nomenclatuur veranderde dit in animo. 
