!20S EENIGE SYNTHESEN IN HET DIERLIJKE ORGANISME. 
Men zal wellicht vragen wat er van het glycocol wordt, dat in 
het lichaam geen benzoëzuur (of daaraan verwante stoffen) vindt^ 
om zich daarmede te verdichten tot hippuiirzuur. Als zoodanig wordt 
het niet, of althans slechts in hoogst geringe sporen, in de urine aan- 
getroffen. Op goede gronden houdt men het er voor, dat glycocol een 
van de tusschenproducten is tusschen eiwitstoffen en ureum. Deze 
laatste verbinding, naar hare samenstelling een condensatie-product 
van koolzuur en ammonia, is naar men weet de voornaamste vorm 
waarin het element stikstof het zoogdier-lichaam verlaat. Men heeft 
dien overgang proefondervindelijk bewezen door aan dieren glycocol 
in te spuiten: men vindt dit dan in de nieren of in ’t geheel niet 
of slechts ten deele terug, daarentegen een overeenkomstige vermeerde- 
ring van het ureum. Natuurlijk mag hieruit niet worden afgeleid^ 
dat alle ureum van glycocol zou stammen. 
Het glycocol wordt nog in een andere verbinding in ons lichaam 
aangetroffen. 
Van de door de lever afgescheiden gal, die in den twaalfvinger- 
darm (duodenum) afvloeit, zijn hoofdbestanddeelen de natronzouten 
van het glyco- en het tauro-choolzuur. 
Onder opname van water zijn deze zuren splitsbaar, zoowel door 
koken met zuren of alkaliën, als door inwerking van enzymen, in 
een stikstofvrij zuur, het cholalzuur, en resp. in glycocol en in taurine. 
De verhouding waarin deze zuren in de gal der zoogdieren voor- 
komen is verschillend ; bij den mensch heeft het glycochoolzuur de 
overhand, ja schijnt taurochoolzuur soms zelfs geheel te ontbreken. 
De synthese geschiedt, naar men op goede gronden aanneemt, in de 
lever. Het materiaal daarvoor is ten deele stellig afkomstig uit 
eiwitstoffen. Zooals wij zagen is het glycocol daarvan een direct af- 
valproduct. Het taurine, dat als aminoaethylsulfonzuur niet alleen 
stikstof maar ook zwavel bevat, is dit niet direct, maar ontstaat 
zeer waarschijnlijk uit cystine, dat wel een direct splitsingsproduct 
van eiwit is en in de lever is aangetoond. Wat het andere bestanddeel 
der galzuren, het cholalzuur, betreft, de oorsprong daarvan ligt nog 
in het duister. De bouwstoffen kunnen daarvoor ook wel aan de vetten 
of aan koolhydraten ontleend zijn. Als de constitutie van cholalzuur 
bekend was, zou men daarover een meening kunnen hebben. 
Na de menging van de gal met de spijsbrij in de dunne darmen, 
worden de galzuren weer gesplitst en schijnt het cholalzuur in het 
spijskanaal verder ontleed te worden; slechts in geringe hoeveel- 
heid is het in de vaste uitwerpselen aangetoond. Van taurine en 
glycocol kan men aannemen dat zij door absorptie in het bloed terug- 
keeren, wat althans stellig geldt voor het gemakkelijk oplosbare glycocol. 
