MIYOSHl'S ATLAS VAN JAPANSCHE PLANTEN. 
279 
heb, is wederom een plaat gewijd. Plet is No. 31 en stelt een 
der prachtigste exenaplaren van Cycas revoluta in den tuin van den 
tempel van Riugeji bij Ejiri voor. Hier zijn de Cycas-palmen over- 
oud en bereiken hun stammen een hoogte tot 9 meter, terwijl zich 
daarboven de groote kroon van veerbladeren ontplooit. Zij dragen 
rijkelijk vrucht. 
De parken rondom de tempels hebben in Japan een zeer groote 
beteekenis. Het zijn meest gedeelten der oude, overal rondom omge- 
kapte bosschen. Zij zijn groot genoeg om den oorspronkelijken 
plantengroei nog nagenoeg onveranderd te bewaren, terwijl in de 
omliggende streken de grond overal in bouwland veranderd is. Wie 
zich een denkbeeld van die rijke flora maken wil, behoeft niet naar 
de bosschen te reizen, die thans nog de kammen en hellingen van 
het centrale gebergte bedekken en die dikwijls zeer moeilijk te 
bereiken zijn. Want overal ziet men, tusschen de bouwvelden, de 
tempels in hun bosschaadjes. Men herkent ze aan de beide hooge, 
door enkele balken verbonden zuilen, die aan den ingang staan. Deze 
parken plegen door hooge, zwaargebouwde muren omgeven te zijn, 
en op hun heiligen grond is het verboden bloemen of takken te 
plukken. Gewijd aan de godheden der voorouders, wordt de geheele 
tuin zooveel mogelijk in den vroegeren staat gehouden. De meeste 
.boomen zijn dus vele eeuwen oud en ongeschonden. Het zijn deels 
naaldboomen die tot de dennen en verwante geslachten behooren, 
deels loofboomen van allerlei soort. Daaronder een rijk kleed van 
groene bladeren en bontgekleurde bloemen, zoo rijk in kleuren en 
vormen als ternauwernood ergens anders gezien wordt. 
Het spreekt vanzelf, dat de half gekweekte vegetatie dezer tempel- 
tuinen nog al verscheidenheid aanbiedt, al naar gelang zij meer bij 
de kust of in het bergland gelegen zijn, en al naar gelang men ze 
in het noorden, in het midden of in het zuiden van Japan bezoekt. 
Verder is er een groot verschil tusschen de tuinen der Buddhistische 
en die der Shintoïstische tempels. De laatste zijn meestal in een 
bosch gebouwd, en een deel van dit bosch is dan als park afgezonderd 
en bewaard. De Buddhistische tempels zijn dikwijls op het open veld 
geplaatst en voorzien van ruime binnenpleinen, waarop dan kunst- 
matig de planten gekweekt worden, die bij dien cultus een rol spelen. 
Maar ook deze tempels zijn veelal eeuwen oud, en de planten op de 
open plaatsen zijn dus tot zware boomen aangegroeid. Onder hen 
verdient vooral de Ginkgo met zijn wigvormige bladeren vermeld 
te worden. Met den reeds genoemden Cycas, met de uit Indië inge- 
voerde heilige Lotus, met Lagerstrómia indica en eenige andere ge- 
