280 
MIYOSHl’s ATLAS VAN JAPANSCHE PLANTEN. 
wassen vormen zij het hoofdbestanddeel van de flora der aan het 
Buddhisme gewijde tempels.^) 
Veel belangrijker zijn daarom de tempels der andere groep. Som- 
mige onder hen zijn trouwens ook veel ouder, daar de godsdienst 
van Buddha in Japan eerst in de zesde en zevende eeuw ingevoerd 
werd. De flora der Shintoïstische tempels bestaat niet uit vreemde 
ingevoerde, maar nagenoeg geheel uit inheemsche gewassen ; juist 
daarom zijn deze tuinen zoo leerrijk voor de studie der Japansche 
flora. De plantengroei is er ten deele zuiver wild, maar de groote 
boomen en belangrijke gewassen worden er bizonder beschermd en 
verzorgd en dit is, wat Miyoshi den halfgekweekten toestand noemt. 
Een der belangrijkste boomen uit al deze tuinen is de den van 
Karasaki, die in het Japansch Kuro-matsu heet en tot de soort Pinus 
Thunbergii behoort. Aan dit reusachtige exemplaar zijn twee platen 
gewijd (Plaat 29 en 30); de eene vertoont de helft van den boom 
met de vertakkingen, de ander den hoofdstam, waaruit vlak boven 
den grond, reusachtige zijarmen ontspringen. 
De Pinus Thunbergii of Japansche strand-den is een der meest al- 
gemeene soorten van dit geslacht. In vorm komt hij met Italiaansche 
dennen, Pinus Pinea overeen, maar overtreft dezen zoo mogelijk nog 
in schilderachtigheid en in de vreemde, bizondere wijze van ver- 
takking. Dit laatste komt nu in den den van Karasaki bizonder uit.: 
Hij is een exemplaar van onberekenbaren ouderdom, maar heeft reeds 
vroeg zijn hoofdstam verloren. Dit geschiedde op een hoogte van een 
vijftal meters; op de plaat ziet men den afgeknotten top beschermd 
door een klein dak, om den regen af te houden en zoo het inrotten 
te voorkomen. Van het overgebleven stuk van den stam uit hebben 
zich nu naar alle zijden horizontale takken ontwikkeld, waardoor 
een oppervlakte van 380 voet lang en 240 voet breed nagenoeg geheel 
bedekt wordt. Honderden van houten palen en enkele steenen zuilen 
stutten die takken die een los dak vormen, waaronder men gemak- 
kelijk loopen kan. Op de plaat ziet men de helft van dit levende 
dak voorgesteld; rondom staan geen andere boomen, doch strekt zich 
de vlakte, zoover men zien kan, kaal langs de oevers van het meer 
Biwa uit. 
Aan de dennen zijn overigens in deze afleveringen een betrekkelijk 
D Over de planten in de tempeltuinen van Japan vergelijke men een 
opstel van Dr. E. Andreae in Kyoto. Pflanzen der Tempelhaine Japans, 
in üsaturw. Wochenschrift Bd. VI, April 1907. Aan dit belangrijke artikel 
heb ik een aantal der in den tekst besproken feiten ontleend. 
