MIYOSIIl’S ATLAS VAN JAPANSCHE PLANTEN. 
283 
terwijl de zaden een olie leveren, die als haarolie zeer gezocht is. 
Opmerking verdient dat de dubbele bloemen der camelia’s ook bij 
ons twee typen vertonnen, die men als regelmatig en onregelmatig 
of, zoo men liever wil, als stijf en los zou kunnen onderscheiden- 
In de stijve liggen tallooze bloembladeren in een regelmatig door- 
loopende spiraal, terwijl de blaadjes naar binnen toe steeds kleiner 
worden. Meeldraden en stampers zijn er niet, maar in het hart gaat 
de vorming van bloembladeren bijna onbeperkt door, ofschoon zij 
klein blijven en zich niet kunnen ontplooien. In de los gebouwde 
bloemen is de vulling een geheel andere. Hier zijn de meeldraden 
aanwezig, maar de meeste daarvan hebben de gedaante en de kleur 
van bloembladeren aangenomen. Zij staan in onregelmatige bundels, 
die soms duidelijk vijf groepen vormen. Overal tusschen die over- 
tallige bloembladeren vindt men nog min of meer overanderde gele 
meeldraden. 
Miyoshi’s Atlas ontleent voor ons een groot deel van zijn aan- 
trekkelijkheid aan het feit, dat wij er bekend gemaakt worden met 
de wilde vegetatie van talrijke planten, die bij ons gekweekt 
worden. Vele herkent men terstond aan den soortsnaam japonicus. 
Zoo, behalve de reeds genoemde, de bekende kamerplant Aralia 
japonica, waarover ik reeds in mijn vorige aankondiging gesproken 
heb. Allerlei planten uit de kassen onzer tuinen en botanische tuinen 
zou men kunnen noemen. Zoo bv. Eurya japonica, Olea fragrans, 
Osmanthus Aquifolium, Evonymus japonicus, die op enkele plaatsen 
bij ons ook buiten overwintert, den kamferboom en den Japanschen 
kaneelboom, de soorten van Rhus die het beroemde Japansche lak 
leveren, en tal van andere. De voorbeelden zijn zoo talrijk en zoo 
sprekend, dat zij vanzelf een aanbeveling van dezen Atlas voor alle 
liefhebbers van gekweekte planten vormen. 
Zooals ik reeds gezegd heb, is de zevende aflevering gewijd aan 
de bergstreken van Shina^io, in de nabijheid van Tokyo en Yoko- 
hama. Ik wensch daarom, thans deze aflevering nog afzonderlijk te 
bespreken. Miyoshi koos deze provincie als type van het hoog- 
gebergte van Midden-Japan. Dit strekt zich verder over Hida, Mino, 
Kai en andere provinciën uit; maar deze hebben eenzelfde flora en 
kunnen dus gevoegelijk onder één hoofd samengevat worden. Hooge 
stammen en steile bergtoppen kenmerken dit landschap ; zij reiken 
tot 10000 voet hoogte en doen dus voor de Zwitsersche Alpen slechts 
weinig onder. Heldere bergstroomen, kloven en ravijnen, bergweiden 
en vlakten met prachtige meren geven groote afwisseling aan dit 
gebied, dat vooralsnog slechts door enkele spoorwegen doorsneden 
