294 
EEN VERGELIJKEND EN HISTORISCH OVERZICHT 
In zijne beschouwing zegt Von Martens, dat de Archipel weinig ka- 
rakteristieke vormen bezit, die niet ook op het vasteland van Azië, 
Nieuw-Guinea, Nieuw-H olland of Polynesië leven en dat de eilanden 
van het westelijk deel het naast aan Azië verwant zijn, die van het 
oosten aan Australië. Hij haalt het merkwaardige feit aan, dat de 
ichthyologische fauna van het westelijke deel eene tegenstelling vormt 
met die van het oostelijke deel, dat in het eerste geheele families 
vertegenwoordigd zijn, die in het tweede ontbreken en daar niet 
door andere vervangen worden. Borneo bevindt zich in dit opzicht in 
de beste condities, door zijne groote rivieren en zijne meren. 
De geleerde natuuronderzoeker bespreekt op leerzame wijze'de ver- 
schillende vischsoorten van Borneo, eerst die, welke tot de zoetwa- 
tervischfamilies behooren, waaronder 38 Cyprinidae, 17 Siluridae, 11 
met labyrinthvormige kieuwen; de Cyprinidae komenmet het grootste 
aantal soorten voor, de Siluridcte in ’t algemeen in grootere vormen. 
Dan spreekt hij van de marine-vormen van het zoete water van Borneo, 
waartoe 23 van zijne soorten behooren; deze verdeelt hij in drie 
groepen: Ie de vertegenwoordigers van marine-fauna, die alleen in 
het zoete water leven, 2e de trekvisschen, 3e de brakwatervisschen. Hij 
haalt het groote ichthyologische verband tusschen Borneo en Sumatra 
aan; zeven van zijne zoetwatersoorten behooren uitsluitend aan 
Borneo, hij meent, dat deze waarschijnlijk ook nog wel op Sumatra 
gevonden zullen worden. Hij veronderstelt, dat een tamelijk groot aan- 
tal Borneo’sche vischsoorten zich eveneens op het schiereiland Malak- 
ka zullen bevinden en zegt, dat Java zich van Borneo onderscheidt 
door de afwezigheid van verschillende geslachten en van veel soorten. 
De Markies G. Doria en Dr. O. Beccari (1865 — 1868) hebben 
te Sarawak visschen verzameld. De eerste heeft aan het Britsche 
Museum visschen gezonden, die door Dr. A. Günther bewerkt zijn. 
In 1868 — 1870 verzamelde J. Xantus visschen in Oost-Azië, waarbij 
102 exemplaren van de volgende plaatsen van Sarawak : Matang, 
Sadong, Santabug, Simunju en Palandak; de beschrijving voerde 
Karoli Janos uit. 
In 1874 publiceerde Dr. Günther zijne Gastromyzon hornéènsis^ 
Gthr, die in de bergstroomen van Binnen-Borneo leeft. 
In 1880 beschreef D. Vinciguerra verschillende Siluridae uit de 
collectie van Doria en Beccari. In hetzelfde jaar gaf Dr. Montano 
twee marine-soorten van Sandakan aan het Parijsche Museum. 
Dr. Steindachner verrijkte in 1881 de ichthyologische kennis van 
Borneo door de beschrijving van nieuwe geslachten en soorten. Eene 
