DE WAllNER-POWRIE KLEURENPHOTOGRAPHIE. 
299 
worden de gelatine-lijnen groen gekleurd, en door behandeling 
met formaline of met chroom-aluin wordt de gelatine verhard en 
de groene kleurstof vastgehecht. 
I-G 
/■. 
\--a 
Fig. 2. Schematische doorsnede eener WP-plaat om het ontstaan 
der eerste serie lijnen duidelijk te maken. 
M — moeder-rooster. G = glas. 
C = laag colloïde (b.v. gelatine). L = eerste stel lijnen. 
Daar de groene kleurstof blijkbaar niet hecht op het glas, 
heeft men dus verkregen een stel evenwijdige rechte groene lijnen 
n 3 ^ 2 *^^ breed en hiermede is het Bedrijf afgespeeld. 
Bedrijf. De geheele plaat wordt opnieuw met bichrornaat-gela- 
tine bedekt, dus ook de groene lijnen en weer onder het moeder-rooster 
geplaatst, waarbij men dient te zorgen, dat de zwarte lijnen 
van het moeder-rooster precies evenwijdig loopen met 
de groene lijnen van de plaat en dat deze laatsten dooi- 
de eersten worden bedekt (zie blz. 6). 
Men stelt weer bloot aan het licht, w^ascht weer af met warm water, 
dompelt de plaat in een oranje kleurstof waardoor de groep 
van lijnen (de oranje lijnen) ontstaat, en verhardt met b.v. chroom-aluin. 
De oranje kleurstof hecht niet op de reeds verharde groene lijnen 
noch op het glas. 
Het bovenste gedeelte van Fig. 3 geeft den toestand aan vóór, 
het onderste den toestand na de behandeling met warm water, 
waarbij het moederrooster dus is weggenomen. 
Het is duidelijk - hoewel ik het nergens vermeld vind — dat de 
oranje lijnen hooger moeten zijn dan de groene, relatief veel, abso- 
luut weinig, daar men gelatine-lagen kan maken van 5 tot 40 
mikrons (1 mikron = yoVö ™M) en daar de absorptie met de dikte 
toeneemt, absorbeeren de oranje lijnen meer dan de groene. En de 
violette lijnen, die hierna worden aangebracht nog meer. Dit feit 
moet eenigen invloed hebben op het juist weergeven der kleuren. 
1 1 Zie blz. 312. 
