DE WARNER-POWRIE KLEURENPHOTOGRAPHIE. 
301 
de plaat laat vallen, door middel van een violet gekleurd glas; dan 
toch houden de groene en oranje lijnen dat violette licht tegen, 
blijft dus de gelatine op die plaatsen onaangetast en kan dus weg- 
gespoeld worden. 
Maar ik herhaal, ik vind nergens van dat violette glas melding 
gemaakt. 
Hoe het zij, de plaat zal er na de blootstelling aan het licht aldus 
uitzien. 
Fig. 5. Schematische doorsnede eener WP-plaat met de 3 stellen 
gekleurde lijnen. 
L — volledig stel lijnen. G = glas. 
Ten slotte wordt de plaat gevernist en bedekt met een geschikte 
(panchromatisch) photographische emulsie, zoodat de WP-plaat 
onderstaand aanzien heeft (de vernis-laag wordt nu en voortaan ter 
vereenvoudiging weggelaten^. 
Fig. 6. Schematische doorsnede eener WP-plaat, geschikt voor gebruik. 
Z = lichtgevoelige laag. 
L = gekleurde lijnen. G — glazen plaat. 
Het roetzwart van de L-plaat ontbreekt, terwijl het kleuren- 
rooster hier volkomen regelmatig is en bij de L-platen onregelmatig. 
Daar staat echter tegenover, dat hier die gekleurde lijnen ge- 
middeld een breedte hebben van ^ mM, terwijl de korrels van de 
L-platen gemiddeld een middellijn van slechts mM bezitten, 
m.a.w. hun rooster is fijner van samenstel. 
Of Warner- P owRiE voor de gevoelige laag in plaats van gelatine, 
collodium gebruiken, zooals de Lumtère’s, is mij onbekend.' In de 
door mij geraadpleegde bronnen wordt steeds van een »panchromatic 
emulsion« gesproken. 
Voor de regelmatigheid van de lijnen op de WP-plaat is het 
noodig, dat men bij den aanvang van het 2^^® bedrijf er voor zorgt, 
dat de zwarte lijnen van het moeder-rooster precies evenwijdig 
0 Blijkens een mededeeling, voorkomende in een opstel over de 
LuMiÈRE-kleurenphotographie in de Wetenschappelijke Bladen van De- 
cember 1907, gebruiken de Lumière's geen collodium; of het gelatine 
is, wordt echter niet gezegd. 
