306 
DE WARNER-POWRIE KLEURENPHOTOGRAPHIE. 
Dus het Uto-papier ondervindt het onaangename van slechts 
voor f gedeelte verlicht te worden. 
En gebruikte men een negatief-transparant, dan zou, omdat daar 2 stel 
lijnen gemaskeerd zijn, het Uto-papier slechts voor ^ gedeelte verlicht 
worden. Daarom kan niet van het negatief gebruik worden gemaakt. 
We zijn dus op het positief transparant aangewezen.. 
Behalve verlichting voor slechts f gedeelte, wordt nog een ge- 
deelte van het daglicht geabsorbeerd door de niet-gernaskeerde lijnen. 
De intensiteit van inwerking op het Uto-papier wordt dus door 
een dubbele oorzaak verzwakt en daardoor wordt de verbleeking 
van de blauwe en gele korreltjes op het Uto-papier minder 
krachtig, wat nadeel ig is voor het optreden van het rood. 
Deze mijne verklaring wijkt af van wat, voor zoover mij bekend 
is, over dit bezwaar wordt gezegd in Nature, The Scientific Ame- 
rican 1 en The British Journal of Photography. 
De schrijver C. J. in Nature bijv. zegt: ^ 
))Een afdruk op een uitbleek-papier (d. i. Uto-papier) zou de kleuren 
weèrgeven, vermengd met een dubbele uitgebreidheid zwart en 
daardoor onbruikbaar donker zijn. 
Mr. PowRiK overwint dit bezwaar door tusschen plaat en papier 
een dun plaatje celluloïde of glas te plaatsen en door het aanbrengen 
van 2 spiegels aan weerszijden van het drukraam, waardoor behalve 
het loodrecht invallend liclit ook schuin licht op het papier komt en 
daardoor elke gekleurde lijn van de WP-plaat dwingt om op het 
papier een lijn te geven, die 3 maal zoo breed is. Op deze manier 
heeft elke kleur invloed op de geheele oppervlakte van het papier ; de 
gekleurde lijnen op het papier zijn doorloopend d. i. vrijvanzwart.ee 
Ik kan mij met deze verklaring niet vereenigen en wel om de 
volgende reden. 
Het afdruk papier bevat geen zilver of het bevat het wel. 
h Overgenomen uit Nature. 
-) A print on a »bleaching-out« paper (as the »Uto«) woiild give its 
colours mixed with a doublé area of black, and therefore be uselessly 
dark. Mr. Powrie overcomes the difficulty by separating the plate 
and the paper with a thin sheet of celluloid or glass, and by two 
mirrors on opposite sides of the printing frame gets oblique light in 
two directions, as well as direct light at right angles to the surface, 
and so causes each coloured line in the plate to give a line on the printing 
paper three times its width. 
In this way each colour produces its effect over the whole surface of 
the paper; the colour patches are continuous (free from black). 
[Nature 24 Oct. 1907.) 
