DE WARNER-POWRIE KLEURENPHOTOGRAPHIE. 
307 
In het eerste geval is van zwart worden geen sprake en in het tweede 
geval zal, zooals uit fig. 10 blijkt, door het aanbrengen der twee spiegels, 
het papier ook onder de gemaskeerde lijnen door licht getroffen worden 
en dus daar hetzelfde zwarte bezwaar veroorzaken, wat het 
direct invallend licht te voorschijn riep op de niet-gernaskeerde plaatsen. 
Een eenvoudige meetkundige beschouwing leert ons toch, dat, daar 
de spiegels hoeken van 110^ maken met de WP-plaat, het schuine 
licht onder een hoek van 40*^ het papier treft (zie fig. 9). 
Het effect van licht, dat onder 40® invalt is ongeveer 0,77 maal dat 
van loodrecht invallend licht, en daar dit nu van 2 kanten geschiedt, 
wordt dit ongeveer 1^ maal. Aangezien nu echter bij de terug- 
kaatsing tegen de spiegels een gedeelte verloren gaat, zal dat getal 
14 iets kleiner worden. 
In allen geval is het duidelijk, dat het zwart worden onder de gemas- 
keerde lijnen (in casu de groene, zie blz. 305) even hinderlijk zal zijn. 
Bovendien worden de niet-gemaskeerde plaatsen (in casu onder de 
oranje en violette lijnen) nu getroffen zoowel door normaal invallend 
licht als door schuin, waarvan nu wel aan den eenen kant het gevolg 
is, dat onder de oranje en violette lijnen (zie blz. 303) de blauwe en 
gele plaatsen beter worden ontkleurd, maar aan den anderen 
kant, dat tevens het zilver intenser zwart wordt, zoodat het 
aangewende middel de kwaal niet verhelpt. Ik zoek dan ook het 
effect van de beide spiegels in geheel andere richting. 
Ik vermoed toch, dat Warner en Powrie geen gewoon Uto- 
papier gebruiken, maar öto-papier, beter gezegd afdruk-papier, dat 
geen zilver bevat, en alleen bedekt is met de drie 
genoemde organische kleurstoffen. 
Wat zal er dan gebeuren? 
Gelijk boven gezegd, valt het licht alleen loodrecht in, dan blijven 
de gedeelten van het afdruk-papier onder de groene gemaskeerde 
lijnen onaangetast (zie fig. 8). De organische kleurstoffen — rood, 
blauw en geel, — waarmede het afdruk-papier gekleurd is, zijn na- 
tuurlijk uiterst kleine korreltjes en daar ik nergens vind vermeld of 
er van de eene kleurstof meer is gebruikt dan van de andere, onder- 
stel ik voor de eenvoudigheid der verklaring, dat er evenveel roode 
als blauwe en gele korreltjes aanwezig zijn en dat er onder elke 
lijn één van elke kleur ligt (zie fig. 8). 
Dat is nu wel waarschijnlijk niet waar, doch voor de verklaring 
van den gang van zaken bij het afdrukken komt dit er niet op aan. 
Nu worden, volgens het op blz. 303 gezegde, de blauwe en gele 
korreltjes onder de oranje en violette lijnen der WP-plaat kleurloos 
