DE THEORIE DER VLAM. 
317 
Vooreerst verliest het therrno-element warmte door geleiding en 
door straling en brengt een plaatselijke snelheidsvermindering in den 
opstijgenden gasstroom teweeg, die, zooals later blijken zal, om een 
dikken draad een duidelijk zichtbaar kanaal doet ontstaan. Al deze 
oorzaken werken samen om, in verband met het groote verschil in 
soortelijke warmte en in geleidingsvermogen tusschen vlamgassen en 
metaal, aan dit laatste te beletten de juiste temperatuur aan te 
nemen en dus ook aan te wijzen. De fouten zijn echter het kleinst 
bij dunne draden, die minder warmte geleiden, den gasstroom minder 
tegenhouden en, aangezien zij een kleiner oppervlak bezitten, ook 
minder warmte uitstralen. Het is dus zaak zich van zoo dun mogelijke 
draden te bedienen, of nog beter (volgens Waggener), de metingen 
te verrichten met draden van verschillende dikte en te extrapoleeren 
op oneindig kleine draaddikte. Ten einde onregelmatige verhitting 
en warmteverlies door geleiding tegen »te gaan, plaatst Waggener 
voorts de contactplaats zoo- 
danig, dat de beide draden 
aan weerszijden in symme- 
trisch gelegen deelen der 
vlam komen en nog over 
eenigen afstand voorbij de 
contactplaats worden verhit. 
Voor een ronde vlam worden 
de draden het best horizon- 
taal geplaatst en in den vorm 
van een halven (fig. b) of 
heelen, (fig. c) met den vlam- 
omtrek concentrischen cirkel 
gebogen — of wel de draden in elkanders verlengde en het therrno- 
element dus volgens een koorde van den horizontalen vlamomtrek 
aan gebracht (fig. a.) 
In de tweede plaats werken de vlamgassen allengs op de draden 
van het element, in ’t bijzonder op den Pt- Rh draad, waarschijnlijk 
onder vorming eener koolstofverbinding, en wijzigen dus de e.k. van 
het element. Om de draden niet te dik te maken mag men ze niet 
met isoleerend materiaal omhullen en behoort ze dus slechts zoo kort 
in de vlam te laten, als voor de meting noodig is. 
Nog een andere vernuftige methode is door Nernst uitgedacht 
en door Bsrkenbusch (1899) toegepast om het therrno-element de 
juiste temperatuur te doen aannemen. Het therrno-element werd n.1. 
gedurende de meting door een electrischen stroom verhit, waarvan 
