320 
DE THEORIE DER VLAM. 
wordt vergeleken met den kooldraad van een electrisch gloeilampje, het- 
welk zich in het beeldvlak bevindt. Om het licht zooveel mogelijk homo- 
geen te doen zijn, geschiedt de waarneming door een rood glas. Door 
verandering der stroomsterkte in den kooldraad kan men er in 
slagen dezen onzichtbaar te maken, zoodat hij zich noch licht, noch 
donker tegen het beeld der lichtbron afteekent. Men leest alsdan de 
stroomsterkte af en vindt daaruit, met behulp eener tabel, de 
temperatuur der lichtbron. 
Kurlbaum nam nu als lichtbron een volkomen zwart lichaam 
(hetwelk door den bekenden kunstgreep op weinig na is te ver- 
wezenlijken), stelde bij verschillende temperaturen van ’t zwaïTe 
lichaam den pyrometer daarop in en schoof telkens de te onderzoeken 
lichtgevende vlam tusschen beide. De temperatuur, bij welke de 
tusschenvoeging der vlam geen verandering in de instelling gaf, 
beschouwde hij als de ware vlamtemperatuur. 
Tegen deze gevolgtrekking is bedenking geopperd. Zij zou zeker 
juist zijn, wanneer de te onderzoeken vlam zich eveneens als een 
volkomen zwart lichaam gedroeg, maar daarmede zou de methode 
tevens hare beteekenis verliezen, aangezien men dan wel op de vlam 
zelve zou kunnen instellen: m. a. w. zij is juist door Kurlbaum 
uitgedacht, omdat hij meende, dat de vlam zich niet aldus gedroeg. ^ 
Methode van Féry (1903) voor niet lichtgevende vlammen. In den 
grond komt deze methode overeen met de vorige en de juistheid 
harer uitkomsten is dus evenmin boven bedenking. Hiertegenover 
kan worden opgemerki, dat die uitkomsten in ’t algemeen overeen- 
stemmen met hetgeen langs anderen weg is verki'egen. 
Féry gaat uit van Kirchhoff’s welbekende proef aangaande de 
omkeering der natriumlijn. Het beeld van den electrischen kooldi-aad 
eener gloeilamp wordt door de te onderzoeken vlam, die met eene 
natrium verbinding geel is gekleurd, geprojecteerd op de spleet eener 
spectroscoop. Neemt men nu aan, dat de gloeiende natriumdamp 
uitsluitend de stralen van gelijke golflengte absorbeert en is de 
temperatuur der gloeilamp lager dan die van de vlam, dan vertoont 
zich in ’t spectrum een heldergele lichtstreep. Is daarentegen 
de temperatuur der gloeilamp hooger, dan geeft de ngtriumvlam 
schaduw, d. w. z. het door haar uitgestraalde licht vertoont zich 
donker in een veld van grooter intensiteit. Laat men dus door 
vermindering van den weerstand in de leiding der gloeilamp de 
L Een belangwekkende discussie over de juistheid dezer methode 
komt voor in Phys. Zeitschrift 3. 
