332 
DE THEORIE DER VLAM. 
aanhangers. Zij gat echter gedurende eenige jaren (1867 — 1876) aan- 
leiding tot hernieuwde belangstelling in het vraagstuk. De uitkomst 
was, dat in ’t bijzonder de aanwezigheid van vaste kooldeeltjes in 
koolstofvlammen — om zoo te zeggen — onwederlegbaar werd aan- 
getoond. 
Volgens Frankland zou roet geen zuivere koolstof zijn, doch waar- 
scliijnlijk een conglomeraat der dichtste lichtgevende koolwaterstoffen, 
waarvan de dampen tegen een koud voorwerp zouden condenseeien. 
Stein (18/4) analyseert het en vindt (op droge, asch vrije stof be- 
rekend) 0,9 pet. waterstof, tei'wijl er slechts sporen van een in ben- 
zine oplosbare stof aanwezig waren. Verder merkt hij terecht op 
dat, indien roet ontstond door (physische) verdichting van dampen, 
het zich bij verhitting, onder afsluiting der lucht, weder in damp 
zou moeten laten omzetten, wat niet het geval is. 
Daarentegen kan men, zooals Heumann (1876) aantoonde, door roet 
uit een walmende vlam in een niet-lichtgevende te leiden, de laatste 
lichtgevend maken. Dat de uitwerking niet zoo groot is als van 
kooldeeltjes, die in de vlam zelve worden afgescheiden, vindt zijn 
oorzaak in den toestand van fijnere verdeeling dezer laatste. De licht- 
kracht is niet zoozeer afhankelijk van de hoeveelheid kool, als van 
haren verdeelingstoestand (en daarmede gepaard gaande hoogere 
temperatuur). 
Omgekeerd kunnen door wervelbewegingen de kooldeeltjes in de 
vlam tot grootere, die duidelijk zichtbaar zijn, worden vereenigd V 
Optische methoden om de kooldeeltjes rechtstreeks tot waarneming 
te brengen, zijn — zoover mij bekend — nog niet beproefd of ten- 
minste nog niet gelukt. Met gunstigen uitslag heeft men evenwel 
getracht zich indirect, langs optischen weg, van hunne aanwezigheid 
te overtuigen. De volgende eigenschappen zijn daarbij hoofdzakelijk 
ter sprake gekomen: 
Doorschijnendheid en schaduw. Als argument tegen het voorkomen 
van vaste, ondoorschijnende deeltjes was opgemerkt, dat men dóór 
een platte gasvlam (vleermuisvlam) vrij goed lezen kon. Ditisinder- 
<laad het geval. Stein voert ter bestrijding van dit argument echter 
aan, dat : 
het lichtgevende deel toch veel minder doorschijnend is dan het 
niet lichtgevende derzelfde vlam; 
lezen door een ronde gasvlam, een kaars of petroleumvlam niet 
gelukt; 
1) Newth: Chemical Lecture Experiments; London, 1899, p. 216. 
