338 
DE THEORIE DER VLAM. 
tevens bij het toenemen der temperatuur naar links zal verplaatsen, 
om ten slotte het lichte deel van het spectrum te bereiken. 
Bijvoorbeeld: Stellen wij, dat voor de temperatuur van 1200® C. 
Em. = 1; V is volgens de figuur 2.0 Men vindt daaruit voor: 
Temperatuur in 
graden Celsius. 
Em 
Plaats van het 
maximum. 
1200® 
1 
2.0 g i 
1800® 
5.52 
1.4 ^ 
Ultra-rood 
2400® 
19.68 
1.1 1 
3600® 
125.7 
0.76a j 
Begin van het rood. 
4800® 
484.5 
0.58a 
Geel. 
6000^^ 
1401 
0 . 47a 
Groenblauw. 
TTit deze gegevens volgt reeds, dat de als licht uitgestmalde energie 
eveneens en wel in zeer sterke mate met de temperatuur zal toene- 
men. Een nauwkeurige berekening van deze grootheid is echter niet 
zoo eenvoudig. Men kan daarbij uitgaan van de sub 4 (blz. 318) 
medegedeelde betrekking: 
, ^ _ b / 1 _ 1 \ 
log nat. 1 1 t„ t) 
waarin b = 14200 (volgens Holborn, 1906) en deze toepassen op het 
lichte deel van liet spectrum, hetwelk men daartoe in smalle stron- 
ken verdeelt; öf wel, waarvoor men bij benadering een gemiddelde 
golflengte, bijv. / = 0.53 g. invoert, daar toch het lichte deel ten 
opzichte van het geheele spectrum eigenlijk ook een smalle strook 
is. Zij weder voor T = 1200® C. E == 1, (welke E thans beduidt 
de helderheid van het zwarte lichaam) dan vindt men voor: 
Temperatuur in graden Celsius 
Als licht uitgestraalde energie 
1200 ® 
1400® 
1600® 
1800® 
2000 ® 
2200 ® 
1 
8.8 
49 
190 
600 
1600 
Een andere wijze van berekening volgt uit Lummer en Kurlbaum’s 
waarnemingen. Terwijl de totale uitgestraalde energie evenredig is 
met T4 (wet 1 , blz. 318), bleek de als licht uitgestraalde energie 
evenredig met een hoogere macht van T. De exponent dezer macht 
is eenigszins veranderlijk met de temperatuur, doch bedraagt min- 
