OVER DEN DONDER EN DEN AFSTAND 
WAAROP EU HOORBAAR IS, 
DOOR 
Chr. A. C. NELL. 
Zou er wel een rneteorologisdi verschijnsel zijn, waarvan men zoo 
weinig weet, Avaaraan zoo weinig aandacht geschonken wordt, als 
met den donder het geval is? De dreigende, rollende donderslagen 
van een opkomend onweêr mogen degenen verontrusten die bang 
voor onweêr zijn, over het algemeen wordt men er eerst dan op- 
merkzaam op, wanneei* de donder dringend om de aandacht vraagt. 
De hevige, knallende slagen boven het hoofd van hem, die niet 
totaal onverschillig is voor de uitbarstingen van dit natuurverschijnsel, 
schrikken hem op uit den arbeid, die hem geen tijd gunde aandacht 
aan het opkomend onweêr te schenken, en doen hem angstig vragen 
of er geen gevaar is? Doch zoodra echter worden de slagen niet 
minder hard en bemerkt hij dat, daar het onweêr aftrekt, het ge- 
vaar geweken is, of gelijktijdig met de vrees verdwijnt zijn opmerk- 
zaamheid. Die bui trekt toch af! Zoo heeft de mensch slechts dan 
aandacht voor de natuurverschijnselen wanneer zij voor een kort 
oogenblik met zijn belangen in botsing komen en maar weinigen 
gaan in hunne belangstelling zoo ver, dat zij nauwkeurige waar- 
nemingen doen met het doel : meer te weten te komen van de ver- 
schijnselen in den dampkring. 
Zelfs bij natuuronderzoekers schijnt de donder zelden of nooit het 
onderwerp van langdurige studie en geduldig waarnemen te hebben 
uitgemaakt en hieraan is het zeker toe te schrijven, dat men in de 
23 
