DE PINGOEINS. 
DOOR 
J HENDRIK VAN BALEN. 
»Onder alle vogels is het geslacht Pingoeïn onze bizondere belang- 
stelling overwaard, omdat wij hier te doen hebben met een vogel, die 
zich aan zijn eigenaardige levenswijs op het nauwst heeft aangepast 
en daardoor, door hare geheele lichaamsbouw, afwijkt van den als ty- 
pisch geldenden vogelvorm.« 
Met deze woorden begint dr. Alex. Sokolowsky zijne beschrijving 
van de pingoeïns. 
))De systematisclie plaats van dezen vogel, « zegt hij, » heeft, tenge- 
volge van zijn tot het uiterste ontwdkkelden lichaamsvorm, verschil- 
lende moeielijkheden opgeleverd. Een groot aantal schrijvers vereenigde 
de Pingoeïns of Impenne met de Alcidae, Colymbidae en Podicipidae 
tot eene bijzondere groep, de Urinatorenj {Pygopodes, Pteropteri). In 
den jongsten tijd is Fürbringer, op grond van zorgvuldige anato- 
mische onderzoekingen tot een geheel ander besluit gekomen, door- 
dat hij de Pingoeïns als het naast bij de Tnhlnares of kokerneuzen 
(waartoe de stormvogels en albatrossen behooren) staande, beschouwt, 
ofschoon deze goed ontwikkelde vleugels hebben. Maar behalve ana- 
tomische gronden, spreken ook geografische feiten voor de juistheid 
dezer zienswijze. Want zijn Pingoeïns geheel beperkt tot de zeeën 
en de kusten van het zuidelijk halfrond, ook de kokerneuzen geven 
de voorkeur aan dezelfde streken en talrijke vertegenwoordigers van 
dit vogelgeslacht bewonen nog tegenwoordig de antarctische streken. 
Op grond van deze waarnemingen is Fürbringer van meening, dat 
de aanvankelijk met goede vliegwerktuigen toegeruste pingoeïns gaan- 
