DE pingop:ïns. 
375 
Finsch. Hunne verbreiding strekt zicii uit over de kusten van Vuur- 
land, de Falklandseilanden tot aan die van Nieuw-Zeeland. Onder 
de soorten van dit geslacht is de als G o u d d u i k e r of Goudharige 
pingoein bekende Caiarrhacles chrysocome, Fokster, de bekendste. 
Deze heeft de grootte van een eend, heeft aan weerszijden boven de 
oogen een gele pluim, die levendig afsteekt tegen de zwarte kleui' 
van kop, hals, rug, zijden en vleugels, terwijl de onderdeden vei- 
blindend wit zijn. Ook van deze soort heeft Carl Hagenbeck er 
indertijd verscheiden ingevoerd en net gadeslaan van deze dieren, 
vooral hunne bewegingen bij het loopen, is voor den natuurvriend 
hoogst belangrijk. 
Een tot het oosten van het zuidelijk wereldrond beperkte veibrei- 
ding kenteekent de zich hierbij aansluitende soorten der beide ge- 
slachten Megadyptes, Milne — Edwards en Eudyptula^ Bonaparte. 
De eenige soort van het eerste, Megadyptes antipodum, Buller, 
bewoont het Campbell-eiland, de Aucklands-eilanden, de Steward- en 
Zuider-eilanden, Nieuw-Zeeland en de Chatham-eiianden. Als ken- 
teeken van dit geslacht zij o.a. genoemd, dat de boven de oogen 
staande goudgele pluimen zich boven de kruin van den kop met 
elkaar vereenigen. In tegenstelling hiei mede ontbreken die sieraden 
geheel bij de soorten van het geslacht Eudyptula^ Bonap. Dit zijn 
Eudyptala minor ^ Fokster en E. albodg/iaia, Finsch. Deze zijn 
bekend van de kusten van Zuid-.\ustralië, Tasmanië, Nieuw-Zeeland 
en de Chatham-eiianden. 
Vat men de tot nu toe beschreven pingoeïn-voi-men samen als 
Borstel -pingo eins, de buitengewoon gering ontwikkelde staart 
van het laatste geslacht Spheniscus, Brisson, heeft deze den naam 
van Kortstaart-pi ngoeins bezorgd. Hare verbreiding strekt zicii 
uit van Kaap de Goede Hoop, westwaarts tot de Falklands-eilanden 
en de Straat van Magelhaen, nooidwaarts tot de oostkust van Noord- 
Ainerika tot Pei'u en ile Galapagos-eilanden en aan de westkust tot 
Rio-Grande-do-Sul. Als soorten van dit geslacht noemen wij : Sphe- 
niscus demersas, Stephen; Sph. Humboldli^ Meyer; Spli. Magellani- 
eas, Fokster en Spii. 7nendïculus^ Sundevall. De meest bekende 
daarvan is de Bril -pingoein (^Sph. demersus, Steph.), van de kust 
van Zuid-Afiika. Van deze soort zijn meermalen exemplaren naar 
Europa gekomen. Een nauwgezette waarneming aan exemplaren in 
den zoologischen tuin te Berlijn hebben twijfel doen ontstaan of 
Sphenisciis Humboldti, Meyer en jSph. Mayetlamcus, Fokster wel 
als bizondere soorten zijn te beschouwen. Waarschijnlijk is het dezelfde 
vogel o[) verschillende leeftijden, waarbij de scherp uitkomende 
