390 
l)E IHEOHIE DER VLAM. 
welk, volgens de wet van Kirchhoff, gelijk is aan het betrek kelijk 
emissie-verinogen,) '^o sterk toenemen^. 
De vraag is nu nog slechts, waarop de bijzondere eigenschappen 
van het Auevmengsel berusten. Ook deze vraag is door Rubens toe- 
gelicht. Hij heeft op dezelfde wijs als voor het Auerkousje (lijn a), 
het einissiespectram van een zuiver Th02*kousje (lijn g) en van een 
zuiver Ce2 03-kousje (lijn h) gemeten. Zij zijn in bijgaande figuur 
voorgesteld, echter niH gescheiden van dat der Bunschensche vlam ; 
vandaar de beide hooge toppen in a en g, die afkomstig zijn van 
1) Volgens Rubens laat zich dit aldus aantoonen: men concentreert 
het licht van een sterke booglamp op een gloeikousje (met brander, 
doch zonder lampeglas). Met behulp van een lens of spiegel wordt het 
door ’t kousje teruggekaatste licht geprojecteerd op een fluoresceereud 
scherm, nadat het licht door een oplossing van koperoxydammonia is 
gegaan (om zooveel mogelijk alleen de blauwe stralen tot waarneming 
te brengen). Brengt men nu ’t kousje tot gloeien, door den brander aan 
te steken, dan overtreft de verzwakking van ’t gereflecteerde licht zoo- 
zeer de toeneming van het eigen licht, dat het beeld op ’t scherm veel 
lichtzwakker wordt (ongeveer \ der oorspronkelijke waarde). 
2) Ook bij een oppervlakkige vergelijking der hier genoemde kousjes 
valt het verschil onmiddellijk in ’t oog. Dat van ThOg verschilt bij ka- 
mertemperatuur niet van een gewoon kousje, dat van Ce^Os is lichtbruin 
en bros; doch beide hebben, in de vlam geplaatst, een zeer geringe licht- 
sterkte. 
