DE THEORIE DER VLAM. 
391 
€0^, en HgO. De lijnen a en g vertoonen ook overigens geen noe- 
menswaard verschil, behalve in het lichte gedeelte^ daar wint a tiet 
verre van g. Het Ce 203 -kousje straalt vooral in het gebied tussclien 
1 en 4,tx veel sterker dan de beide andere. Juist daardoor echter daalt 
de temperatuur aanzienlijk, volgens Rubens tot 1075-^, zoodat de 
straling, hoewel in het lichte gedeelte bijna gelijk aan die van het 
zwarte lichaam bij 1075-c> (in i voorgesteld) eveneens aanmerkelijk 
blijft beneden die van het Auerkousje bij 1560 Van 10 — 15 g is 
het laatstgenoemde wel weder ))zwarter«; doch de temperatuursver- 
laging, die hieruit voortvloeit, is veel geringer, aangezien het vol- 
komen zwarte lichaam zelf in dit gebied weinig stralen uitzendt, zoo- 
als uit de grootte van het oppervlak lusschen de (verlengde) lijn i en 
de A-as blijkt. Alles samen vattende heeft dus het Auerkousje van ’t 
zuivere ThOg de geringe emissie in het ultraroode gebied, van ’t 
zuivere Ge 20 g de bijna zwarte straling in een belangrijk deel van ’t 
zichtbare gebied overgenomen; en heeft aan laatstgenoemde eigen- 
schap, vereenigd met de hooge temperatuur, die van de eerstge- 
noemde het gevolg is, zijn aanzienlijke lichtkracht te danken. 
VII. De WERKINGSGRAAD. 
De werkingsgraad (W) of het rendement eener vlam is de verhou- 
ding tusschen de zichtbare stralende energie, die in een bepaalden 
tijd door de vlam wordt geleverd en de chemische energie, die in 
denzelfden tijd aan de vlam wordt toegevoerd; terwijl kan worden 
verstaan onder: 
Optischen werkmgsgroad (O.W.) de verhouding 
lichte straling 
totale straling 
in 
gelijken t^d. 
Om den werkingsgraad te bepalen dient men te kennen : 
Q, de verbrandingswarrnte voor 1 Gram (of 1 Liter) brandstof, 
р, de per tijdseenheid verbruikte hoeveelheid brandstof, 
I, de lichtsterkte der vlam (in H. kaarsen), 
с, de hoeveelheid energie die door de lichteenheid (de H. kaars) 
naar alle zijden per tijdseenheid wordt uitgestraald, 
dan is: 
I X 
X Q 
De grootheid c is een constante, waarvan de waarde door Anoströ.m 
(1904) is bepaald. Deze vond 0J09 Watt. 
