DE THEORIE DER V-LAM. 
De drie eerstgenoemde kunnen voor elk bijzonder geval worden 
gemeten, doch dit is nog slechts in enkele gevallen geschied. 
Wel zijn er gegevens over lichtkracht en brandstofvei’bruik van al- 
lerlei lampen, maar dan is gewoonlijk de verbrandingswarmte — ten- 
zij het een zuivere stof geldt — niet bekend. De hieronder voorko- 
mende getallen zijn dus slechts benaderd ; zij gelden voor het daarbij 
opgegeven verbruik per kaars en zouden eigenlijk voor elk soort van 
lamp afzonderlijk dienen te worden vermeld. i 
1 
Q 
calorieën 
4 i 
pei- uur j 
W 
in pi’ocenten 
o.w. 
in procenten 
Kaars 
9430 p, gram 
7,7 gram 
0,13 
O 
Hefnerlamp 
0,96 (Angström; 1904) 
Olie 
9500 
4,5 „ 
0,22 
Petroleum 
11000 „ 
3,5 „ 
0,24 
Lichtgas Vleermuis 
13 liter 
0,13 
1,3 (Rogeus; 1892) 
„ Argand 
>5400 p. liter 
9 V 
0,19 
1,6 (Rogehs ; 1892) 
„ Auer 
2 V 
0,86 
„ Lucaslamp 
1 n 
1,7 
O 
Acetyleen 
14040 p. liter 
0,8 „ 
0,83 
5,5 (Angsthöm; 1902) 
In de tabel vindt men ook enkele gegevens over den optischen 
werkingsgraad (het percentage der straling, dat voor ons zichtbaai’ 
is), hoewel het nog moeilijker is dienaangaande vertrouwbare waar- 
den te vinden. Bepalingen dezer grootheid zijn namelijk reeds lang 
geleden en volgens verschillende methoden verricht, doch de uitkom- 
sten stemmen niet overeen. De gebezigde methoden zijn in hoofd- 
zaak de beide volgende : 
Methode van Melloni en Tyndall. Om hetzij de lichte of de don- 
kere stralen afzonderlijk te verkrijgen, maakten zij gebruik van een 
stralenjilter. Bij Melloni (1835) was dit een aluinoplossing, welke 
geacht werd alleen lichte stralen door te laten ; bij Tyndall - een 
oplossing van jodium in CS 2 , welke de lichte stralen tegenhield en 
alle donkere stralen zou doorlaten. Tyndall ging als volgt te werk : 
Een bakje van klipzout werd gevuld met zwavelkoolstof en op den 
weg der stralen van de te onderzoeken vlam geplaatst. De straling 
werd daarna opgevangen op een thermozuil en gemeten. Tyndall 
1) Misschien is ook c eenigszins verschillend voor verschillende licht- 
soorten. 
2) Contributions to inolecular physics in the domain of radiant heat. 
Bondon, 1872. 
