DE THEORIE DER VLaM. 
893 
toonde aan, dat hierbij geen noemenswaarde absorptie plaats had . In 
de CSg werd nu zooveel jodium opgelost, dat de oplossing geheel 
ondoorschijnend was en nogmaals de straling gemeten. Ook het 
jodium bleek diat hermaan te zijn, zoodat de stralen die het terug- 
hield, uitsluitend lichtstralen waren. Hij vond aldus voor den op- 
tischen werkingsgraad eener: 
gasvlam 4 pCt. 
olievlam 3 pCt., 
terwijl Melloni voor de laatstgenoemde 10 pCt. had gevonden. 
Volgens Tyndall’s methode — meer of min gewijzigd — zijn la- 
ter nog herhaaldelijk metingen verricht, die over ’t algemeen iets 
ü 
lager waarden gaven. AngstrÖm acht hen evenwel nog 2 a 3 malen 
te hoog. Is dit juist, dan zal ’t wel hieraan liggen, dat het jodium 
niet geheel diathermaan is. 
Methode van Langley. De grootte van het oppervlak tusschen de 
(X, E) krommen, zooals die op blz, 337 zijn afgebeeld, en de X-as, is 
een maat voor de totale hoeveelheid energie, die door de daarbij 
behoorende lichtbron wordt uitgezonden. Het deel van het opper- 
vlak, dat tusschen de grenzen 0,4 en 0,8 u. (ongeveer) ligt, is het zicht- 
bare deel dezer energie. De verhouding tusschen beide is dus do op- 
tische werkingsgraad. Langley, die de eerste nauwkeurige metin- 
gen in het ultraroode spectrum verrichtte, heeft hem langs dezen 
weg voor enkele lichtbronnen bepaald (1897), Lummer schat hem 
voor het volkomen zwarte lichaam op 0,1 pCt. bij roodgloeihitte, 
en op 1 pCt. hl] sterke witgloeihitte, Rubens op 2 pCt. bij gas- 
gloeilicht. 
Een nauwkeurige bepaling der energiekrornmen juist in het zicht- 
bare deel is echter zeer moeilijk. 
Uit de tabel, hoe onvolledig ook, blijkt, dat de werkingsgraad 
alleen voor enkele lichtbronnen (acetyleen en gasgloeilicht) tot 1 
pCt nadert of dit overschrijdt; en dat ook de optische werkings- 
graad voor de meeste koolstofvlammen slechts 1 — 2 pCt bedraagt. 
Vlammen, als lichtbronnen gebezigd, zijn dus nog zeer onvolko- 
men werktuigen. Wanneer men lichtgas in eenen gasmotor ver- 
brandt, daarmede een dynamo drijft en deze bezigt tot voortbren- 
ging van electrisch licht, krijgt men een grooter rendement, dan 
wanneer men het gas rechtstreeks aansteekt. Om den werkings- 
graad te vermeerderen, was het oudste en tot voor konen tijd 
