WETENSCHAPPELIJK HLJBLAD. 
STERRENKUNDE. 
De versnelling van de groote roede vlek op Jupiter. — Met het 
oog op de versnelling, die de beweging van Jupiters roode vlek dezen 
zomer heeft ondergaan, merkt de heer Denning in Ohservatory, No. 389, 
p. 411, op dat deze niet, als in den zomer van 1906, daaraan kon wor- 
den toegeschreven, dat deze vlek de heldere vlek in het zuidelijk half- 
rond passeerde; nu toch lag ieder dier vlekken in een ander halfrond. 
De heer Denning oppert de vraag of in dit geval, wanneer beide 
vlekken in oppositie zijn, er eene niet kleinere versnelling kan plaats 
hebben en wijst op het belangrijke van waarnemingen in deze richting. 
Gelegenheid daartoe bestaat te over; want de laatstgenoemde vlek wordt 
nu al sedert 1901 in de zuidelijke gematigde streek gezien en zal daar 
waarschijnlijk nog vele jaren blijven. Tegen Mei e.k. komen beide vlek- 
ken weder in conjunctie. v. d. v. 
De overgang van Mereurius over de Zon, die den 14den Novem- 
ber 1.1. heeft plaats gehad, geeft den heer W. T. Lynn aanleiding, in 
Observatory, October, p. 382, de aandacht op de vroegere waarneming van 
dit verschijnsel te vestigen en op de periodiciteit van zijn terugkeeren. 
Volgens hem is de eerste authentieke waarneming die van Gassendi, 
in 1631, en werd deze gevolgd door die van Jeremiah Shakerly, een 
Engelschman, die naar Indië, naar Suratte, reisde om den overgang 
waar te nemen. Halley nam dien in 1677 op St. -Helena waar, en deze 
waarneming gaf hem aanleiding om op den voorgrond te stellen, dat 
overgangen van Venus een bijzonder geschikt middel aanboden om de 
parallaxen der zon te bepalen. 
De heer Lynn vestigt ook de aandacht op de onderlinge meetbaar- 
heid tusschen de omloopstijden van Mercurius en van de aarde; de 
laatstgenoemde toch volbrengt 46 maal haren omloop, tijdens Mer- 
curius er 91 volbrengt. De perioden bevatten respectievelijk 16801 en 
16802 dagen, zoodat er elke zesenveertig jaar in denzelfden knoop een 
overgang moet voorkomen. v. d. v. 
3 
