WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD . 
21 
De oorsprong van het leven. — In den laatsten tijd verschijnen, 
vooral in Duitschland, talrijke populaire en half-populaire boeken over 
de afstammingsleer. Bij het weinige, dat wij feitelijk van de gemeen- 
schappelijke afstamming der levende wezens weten, leent zich dit gebied 
bij uitnemendheid tot speculatief-philosophische beschouwingen. Deze 
literatuur ontleent daaraan voor een deel hare aantrekkelijkheid, terwijl 
zij tevens den weg voorbereidt voor een meer algemeene verspreiding 
van kennis op deze punten. Het schijnt nu eenmaal dat kennis in zui- 
veren staat moeilijk te verspreiden is, een min of meer romantisch kleed 
is daartoe noodig, en wanneer dit kleed later versleten zal zijn, zooals 
thans met vele beschouwingen over de betrekking tusschen bloemen en 
insecten het geval is, dan zal van zelve de waarheid zuiverder voor den dag 
komen, terwijl zij te gelijker tijd in breeder kringen zal worden gewaardeerd. 
Van de boeken, die in dezen geest over deze problemen verschenen 
zijn, verdient hier dat van M. Kuckuck, Die Lösung des Problems der 
Urzeugung (Leipzig, J. A. Barth, 1907) genoemd te worden. Men ziet 
namelijk in deze richting der literatuur ontelbare meeningen opduiken, 
die elk verlangen voor de vierschaar der ervaring gebracht te worden 
en waarvan de meesten vroeg of laat weer verdwijnen. Het is nu van 
groot belang op te letten, welke meeningen allengs veld winnen en 
meer en meer aanhangers krijgen. Onder deze meeningen is er eene, die 
op blz. 72 van het genoemde werk in de lijst der conclusiën als No. 8 
wordt aangevoerd. Deze stelling luidt hier woordelijk: „De eerste orga- 
nismen ontstonden in zee.'’ Deze meening vindt men ook bij Brooks en 
andere zoölogen en botanici. Zij heeft voornamelijk ten doel om te ver- 
klaren, waarom in de oudste geologische lagen geen fossielen gevonden 
worden. Vroeger schreef men dit aan den ouderdom der lagen toe en 
meende, dat die lagen oorspronkelijk wel overblijfselen van planten en 
dieren zouden bevat hebben, maar dat die daarin, door de langdurige 
werking van zoo talrijke oorzaken onherkenbaar geworden zouden zijn. 
Thans [neigt men daarentegen meer tot de meening, dat planten- 
en dierenrijk zich in morphologischen zin zeer belangrijk ontwikkeld 
hebben, vóórdat een vast geraamte, of in het algemeen voor fossiel 
worden geschikte deelen ontstonden. Men denkt zich de bovenste lagen 
der oude zeeën bevolkt met onnoemelijk talrijke organismen, van zeer 
uiteenloopende ontwikkelingsrichting, maar week en geleiachtig en dus 
vergankelijk. In dien toestand zouden de hoofdtypen van het planten- en 
het dierenrijk zich allen ontwikkeld hebben, behalve de beide allerhoogste, 
de gewervelde dieren en de vaatplanten. Zoo tracht men te verklaren, 
dat in de oudste lagen, waarin men fossielen vindt, de verschillende 
hoofdtakken van den stamboom plotseling en schijnbaar onafhankelijk 
van elkander te voorschijn treden. d. v. 
