wetï:nsciiappk]j.i k bi.ibla d. 
;;o 
wier zwermdiertjes door rietsuiker en de varens, bij Avie deze door 
iippelzure zouten worden aangelokt. Evenals in die gevallen zwemmen 
de spermatozoën van Marchantia in de richting van toenemende con- 
centratie en moet men de oplossing dus uit een haarbuisje in het 
vocht van het praeparaat laten diffundeeren. Oplossingen van 0,001 pCt., 
albumine of iets minder verdienen voor deze proeven aanbeveling. 
Sterkere oplossingen werken daarentegen afstootend, zoo b.v. 1 pCt., 
diastase. 
{B. Lid forss m Jahrh. f. wiss. Bot. XLI, Heft I). d. v. 
DIERKUNDE. 
Verspreiding van schadelijke insekten. Over de verschillende 
wijzen, waarop schadelijke insekten door toedoen van menschen ver* 
spreid worden, deelt Theobald belangrijke bijzonderheden mede. Hij 
gaat voor een groot aantal in boomgaard en tuin schade aanrichtende 
insekten en dierlijke parasieten den oorsprong, de Avij ze van transport en 
tegenwoordige verspreiding na. 
De verspreiding als begeleidend verschijnsel van het optreden der 
menschen heeft voornamelijk van het Noorden en Zuiden naar den 
evenaar plaats gehad. Vele insekten uit gematigde luchtstreken tieren 
Avelig in tropische en sub-tropische streken, doch het tegenovergestelde 
is slechts zelden, en dan nog in zeer beperkten omvang, het geval. 
Het is niet waarschijnlijk dat vele tropische parasieten het in de warmere 
streken van Europa lang zullen uithouden. Een uitzondering vormt 
echter de gele-koorts-mug, die zich klaarblijkelijk van Centraal Amerika uit 
verbreid heeft en tot op 48*^ ten Noorden en ten Zuiden van den evenaar 
kan leven. Een subtropische soort, die in gematigde streken indringt, 
is de San José Schildluis. 
Is een insekt eenmaal in een nieuAV gebied binnengedrongen, dan kan 
de verdere verspreiding vaak snel op natuurlijke wijze geschieden. Wet- 
geving is het eenige afdoende middel om den invoer van schadelijke 
insekten tegen te gaan. 
{Science Progress, 1906). H. c. R. 
De voeldraden van Mullus, Avier ontwikkeling door Lo Bianco is 
bestudeerd, blijken te ontstaan uit het voorste paar branchiostegaal- 
stralen, die tijdens de ontwikkeling zich vrij maken van de overige en 
zich naar voren verplaatsen. 
{Atti E. Ac. Linc., 1907). 
H. C. R. 
